Uzanmış ruhum içli içli ağlıyor,
Yar sen yok iken
Bu yara hep kanıyor.
Gel desem gelemezsin..
Bundandır kalbim acıyor.

Sen ağlamazsın demek,
Hatta sen ağlayamazsın
Beynin sorgularını taşıyamadığında,
atmıyormu? yükünü kalbine.
Kalbin hiç hızlanmıyor mu?
taşıyamadıklarıyla.
Çırpınmıyormu hiç;,
Yeterr artık alın şu yükü taşıyamıyorum
kayıp gidecek şimdi diye.
Haykırmıyormu hiç!
Haykırınca hiç düşmüyor mu ? Sessizce,
karın boşluğun da bir yere.
O boşlukta vicdanının sesiyle karşılaşınca,
hiç sormuyor mu bir hesap
Sorduğu zaman koşmuyor mu?
ayakların
camın önüne,
Aldığın derin nefes içindeki sesi susturamayınca
atmıyormu bütün yükünü gözlerine.
Hayır! diye bağırmıyor mu ?Gözlerin
bu yüke.
Sonra akıtmıyor mu? Gözlerin üzerindeki yükü damların içine,
yanaklarından kaymıyor mu yoksa!
Bak sen gerçekten ağlamazsın,ağlayamazsın
gözlerin ağlar!!

' Duygular yüreği dağlar,Yürek beyni zorlar.Beyin gözlere yollar..Gözler kaleme bakar ve kalem içli içli ağlar.'en azından benim kalemim böyle zamanlarda ağlar bir şiirim var  'sende ağlayamazsın'diye okursanız çok mutlu olurum...

  Aşkımı ferman ettim,
 Her gün dillerde gezdim.
 Gönlünden bir damla su içmek için sevgili..
 Ben ne yollar katlettim..

'İnsan gözdür, görüştür, gerisi ettir. İnsanın gözü neyi görüyorsa, değeri o kadardır.'Mevlana yine konuşmuş ben sedefin bu mantıkla çok özel bir insan olduğunu biliyorum.O okadar güzel  bir bakış açısı varki  kulvar da en geride bıraktığı insana bile ışığı ulaşıyor..Bence sedef okuyalım dostlar..Çoşan bir ruhun sakinleşmesini izleyelim.Güzel bir kalbin atışının her salisesi var onun yazılarında..Sedef yine söylüyorum sanal değerimde değil gönül derinimdesin...

Heytt!! Enes kardeşime de bu yakışır..Tacize son!!,