Hikayeler

Öğretmenim
Okunma: 780
kazım ilkay poyraz - Mesaj Gönder


 Doğduğum günden beri hep köylerde dolaşmıştım.Çünkü babam öğretmendi.Akçenger köyünde doğup Kozak’ın Göbeller Köyünde büyümüştüm.Daha üç yaşındayken babamın görev yaptığı bir sınıfta ders işlemiştim.Yazı yazmayı okumayı çok küçükken öğrenmiştim. Anasınıfını başka bir köyde okumuştum. Anasınıfı öğretmenim beni ve arkadaşlarımı çok severdi . Dönemin ortasında sınıfa bir kız gelmişti.Onun adı Selin idi.Ondan hoşlanmıştım. Kimseye belli etmemiştim. O da beni çok sevmişti.Her oyunu beraber oynamıştık.Gün geldi anasınıfını bitirdik.Bitirdikten sonra hepimiz ayrıldık.Selin ‘ babası jandarmaydı ve onun çok uzak bir yere tayini çıkmıştı.Babam Bergama da bir ev aldı ve biz orada yaşamaya başladık. Çok canım sıkılmıştı. Hem büyüdüğüm köyden ayrılmıştım hem de Selin ‘ den. Buraya bu yüzden alışamadım. Taşındığımız yerde çok zor arkadaş buldum.Çünkü herkes yaramazdı ben de çok uslu ve ağırbaşlıydım.Birinci sınıfa başlarken hangi okula gideceğime ben karar vermiştim.Osman Nuri Ersezgin İlköğretim Okulu idi.Birinci sınıfın ilk günü herkes heyecanlıydı lakin ben hiç heyecanlı değildim.Çünkü okula gitmeye alışkandım.Öğretmenim çok uzun boylu olduğu için ilk gün ondan korkmuştum.Herkes benim gibi birbirlerini tanımıyordu.İlk haftayı oyun oynayarak ve birbirimizi tanıyarak geçti.İkinci hafta birbirimize alışmaya başladık.Bazıları daha alışamamıştı fakat zaman geçtikçe alıştılar.Öğretmenimizin adı Ömer soyadı Şahan idi.O çok iyi ve sıcakkanlı birisiydi.Dönemimiz geçmişti ve karnelerimizi almıştık.Yine arkadaşlarım çok heyecanlıydı lakin ben değildim.İki sene sonra hepimiz bir aile gibi olduk.Sınıfımıza yeni kişiler geldi ve onlar bize biz onlara alıştık.Aradan iki sene daha geçti.Artık öğretmenimize veda etmemiz gerekti.Dönem sonu bize son vereceği karneleri verirken çok üzüldü ben de üzüldüm.Arkadaşları da çok üzüldü.Ayrılmak istemiyorduk ama kurallar gereği ondan öylece elimiz kolumuz bağlı olarak ayrıldık.Ben karnemi aldıktan sonra eve gittim.Babamdan anasınıfı öğretmenimin yerini öğrendim ve onun yanına gittim.Beni gördüğü anda tanıdı.Hiç beni unutmamıştı.Ben bu hikayeden öğretmenlerin bizler için yarı baba yarı ana sayıldığını anladım ve öğretmenlerimi hiç üzmedim.
        Doğduğum günden beri hep köylerde dolaşmıştım.Çünkü babam öğretmendi.Akçenger köyünde doğup Kozak’ın Göbeller Köyünde büyümüştüm.Daha üç yaşındayken babamın görev yaptığı bir sınıfta ders işlemiştim.Yazı yazmayı okumayı çok küçükken öğrenmiştim. Anasınıfını başka bir köyde okumuştum. Anasınıfı öğretmenim beni ve arkadaşlarımı çok severdi . Dönemin ortasında sınıfa bir kız gelmişti.Onun adı Selin idi.Ondan hoşlanmıştım. Kimseye belli etmemiştim. O da beni çok sevmişti.Her oyunu beraber oynamıştık.Gün geldi anasınıfını bitirdik.Bitirdikten sonra hepimiz ayrıldık.Selin ‘ babası jandarmaydı ve onun çok uzak bir yere tayini çıkmıştı.Babam Bergama da bir ev aldı ve biz orada yaşamaya başladık. Çok canım sıkılmıştı. Hem büyüdüğüm köyden ayrılmıştım hem de Selin ‘ den. Buraya bu yüzden alışamadım. Taşındığımız yerde çok zor arkadaş buldum.Çünkü herkes yaramazdı ben de çok uslu ve ağırbaşlıydım.Birinci sınıfa başlarken hangi okula gideceğime ben karar vermiştim.Osman Nuri Ersezgin İlköğretim Okulu idi.Birinci sınıfın ilk günü herkes heyecanlıydı lakin ben hiç heyecanlı değildim.Çünkü okula gitmeye alışkandım.Öğretmenim çok uzun boylu olduğu için ilk gün ondan korkmuştum.Herkes benim gibi birbirlerini tanımıyordu.İlk haftayı oyun oynayarak ve birbirimizi tanıyarak geçti.İkinci hafta birbirimize alışmaya başladık.Bazıları daha alışamamıştı fakat zaman geçtikçe alıştılar.Öğretmenimizin adı Ömer soyadı Şahan idi.O çok iyi ve sıcakkanlı birisiydi.Dönemimiz geçmişti ve karnelerimizi almıştık.Yine arkadaşlarım çok heyecanlıydı lakin ben değildim.İki sene sonra hepimiz bir aile gibi olduk.Sınıfımıza yeni kişiler geldi ve onlar bize biz onlara alıştık.Aradan iki sene daha geçti.Artık öğretmenimize veda etmemiz gerekti.Dönem sonu bize son vereceği karneleri verirken çok üzüldü ben de üzüldüm.Arkadaşları da çok üzüldü.Ayrılmak istemiyorduk ama kurallar gereği ondan öylece elimiz kolumuz bağlı olarak ayrıldık.Ben karnemi aldıktan sonra eve gittim.Babamdan anasınıfı öğretmenimin yerini öğrendim ve onun yanına gittim.Beni gördüğü anda tanıdı.Hiç beni unutmamıştı.Ben bu hikayeden öğretmenlerin bizler için yarı baba yarı ana sayıldığını anladım ve öğretmenlerimi hiç üzmedim.



kazım ilkay poyraz



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6359
2 Firari Fırtına 4419
3 Mustafa Ermişcan 3820
4 Hasan Tabak 3527
5 Nermin Gömleksizoğlu 3175
6 Uğur Kesim 3036
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2943
8 Sibel Kaya 2888
9 Enes Evci 2598
10 Turgut Çakır 2288

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:568 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com