Hikayeler

Doğruyu Öğretme Lüksün Yok
Okunma: 702
Begüm AKC - Mesaj Gönder


İnsan neden yargılar birbirini ben anlayamam
Ben konuşan insan sevmiyorum,sevemiyorum
Bir yaşamak hür yaşamak var iken neden yanlışlar hataya çevrilir,hiç anlamam
Ben kendimi çok iyi biliyorum
 
Senin kendine ait çok doğrun var
Benim de bir hayli hatam-yanlışım değil
(Sanırım bu size göre daha kötü fakat bana göre koca bir artı)
İnsanların da bir çok derdi var,bilir misin
Ben de senin gibi hür olsaydım şayet,ben de birilerinin karşısına dikilip her bir boku dikte ederdim.
 
Bana diyorsun ya ''attan inip eşeğe binmek'' diye
Bunu ben yaşadığım için senin yorum yapma lüksün yok
 
İzin vermiyorum
 
Aykırılıktan doğan bir aura oluşturdum kendime
Bunu bana Allah-Tanrı-Evren her kim ise o vermiş,teşekkürlerimi sunarım her gece yıldızlara
Ben sizin göremediğiniz şeyleri gördüm,
Yıldızların ardındaki dünyayı,renklerin ardındaki yaşamı gördüm diyorum
Yükseldim,çok yükseldim
Şimdi ben oturup bunları size anlatıyor muyum?
Hayır.
Nedendir o zaman içinizdeki nefretle insanları yadırgamanız?
 
Her gün bunları düşünüyorum
Yıldızların vuku buluşunu,bir canlının yer edinmesini,yok olmasını
İnsan anatomisini,fizyolojisini vs
Elime içkimi alıp masalara mı çıkmalıydım?
Hayır-bana göre değil,beni konuşturmayın,sevmiyorum.
 
Yapamam.
 
Beni bir dağ evine kapatın yahut denize salın
Bana hayat verin
Beni bırakın
 
İnsanları olduğu gibi kabullenmeyi öğrenin
Bir söz daha vardır ki ''düşmez kalkmaz bir Allah''
Olur da düşerseniz,ben karşınızda dikilmeyeceğim-merak etmeyin
Çoktan domateslerimi yetiştirdiğim bahçeme yerleşmiş,
Bir elimde Edip Cansever kitabı ile-belki yüzyıllarca okumuşumdur
O güzel kahveyi yudumlarken ve uyuyan köpeğime bakarak
 
Numaranızı çevireceğim,
 
Diyecek bir kaç şeyiniz olacaktır muhtemelen
Belki yapamadıklarınızdan bahsedersiniz belki var ettiklerinizden
Ben bunları yaklaşık bir on sene evvelden gördüğümden gülümseyeceğim
Şimdi dinlediğiniz şarkılardan ve kendinizi kültürlü sanarak okumadığınız her kitaptan bilmişçesine bahsederken
Ben kiraz ağaçlarıma gülümseyeceğim
Çok değişik şeyler hisseder ve hissettirirken gözlerinizi kaçıracaksınız
Ben emanet aldığım bahçeyi sulayacağım
 
İşte o gece,tam da o gece
Sizin düştüğünüzü gördüğüme üzülürken,ve sokakların kokusunu çoktan mideme indirmişken seneler ile,
Ben,
Bir diğer emanetim olan şöminemi yakıp geçmişime bakacağım
 Doğduğum günden beri sakladığım her anıyı ve konfigüre ettiğim her noktayı alıp karşıma
Bir duble daha koyacağım
 
Belki özür dileyeceksinizdir,belki utançtan konuşamayacaksınızdır,
Bu arada ben bu yazıyı kimse okusun ve anlasın diye yazmıyorum,
Varan bir
 
Ben diyeceğim ki,''eden bulur''
Ama size değil,ben insanları utandırmayı sevmem
Bir plak koyacağım emanet gramafona
Onunla konuşacağım
 
''Bütün üzüntülerimi ve şereflerimi,ben
Bütün yok edişlerini zamanın
Ve verdiği huzuru-yaşanmışlıkların
Bir ölü gibi dışımda duydum''



Begüm AKC



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6540
2 Firari Fırtına 4569
3 Mustafa Ermişcan 4052
4 Hasan Tabak 3706
5 Nermin Gömleksizoğlu 3323
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3220
7 Uğur Kesim 3153
8 Sibel Kaya 3033
9 Enes Evci 2728
10 Turgut Çakır 2390

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:2050 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com