Romanlar

Bir Volento Hikâyesi (Bölüm 14)
Okunma: 549
Emirhan Gündoğan - Mesaj Gönder


Bu bok tünelinde sürünmekten bıktım tam 14 saattir içeriye bombaları yerleştiriyorum.Tüneli çok uzun kazmışlar.Gardiyanlara bahşiş verdiğimizden yoklamada ismimiz var diye geçecekti fakat 2 gün idare edebileceklerini söylediler hızlı yapmalıyız işimizi.Tünele doğru ayak sesleri geliyordu.-İşin bitmedi mi halbuki zor işi ben almıştım.-Alanzo dalga mı geçiyorsun,kolaysa gel de sen yap şişko herif.-Şaka yapıyorum dostum hemen sinirlenme.İsyan için çok teşvik edici sözler dedim tünel son umutları yıkılırsa,işte isyn başlıyacaktır demektir.-İşim bitti dostum,sonuncuyuda taktım ne zaman patlatıyoruz?-Gece yarısı gardiyanların çoğunluğunu ayarladığımızdan kaçıcaklar ölmek istemeyirlar malum.-O zaman kapıları açma fikri?Yani hücrelerimiz kilitli.-Sorun yok Volento,O işi hallettim yaşlı bunağı tuttum ölmek istiyormuş zaten oraya girip kollayan tek poliside öldürecek kiliti açacak ama kapıdaki iki kişi büyük ihtimal onu vururlar.-Aferin Alanzo.Tüneli hazırladık herşey hazırdı.Geceye doğru bekliyorduk zaman bir türlü geçmiyordu.Satranç oynuyorduk içerideki adamlarla ama Alanzo buranın popiler adamı olmuştu bir kaç günde.Kumar oynuyorlardı sigara içiyolardı ve bizim şişko katıla katıla gülüyordu.Fıkrası da boldu Alanzo nun.Alanzo:Bir gün bir fahişeye şöyle dedim"Gel oyun oynayalım,sen kapı ol ben kapıya vuran"Hahahaha.Kahkahalar geliyordu,aslında güzle espiriydi Ah! Alanzo Ah!.. Gece nihayet olmuştu.Plan hazırdı.Silah sesi duyulup kapı açılınca patlatıyordum tüneli.Bam!Çıkıst.Bam! Kapı açılmıştı.Koştum hızlıca.Aşşağıya doğru kaydım.Tünele yakınlaşmalıydım ki patlasın.Düğmeye basıyorum tık yok.Koştum koştum.Alanzo arkamdan geliyordu.Aovv!!! Evine gidicek dediğimiz polisler bizden paraları almışlardı ve burada bize ona yakın kişi silah doğrultuyordu.Müdür zeki adamdı anlamıştı.Hadi patlamalı tünel.Titreyerek ter boşalıyordum.Düğmeye bastım.Alanzo:Eğil.Büyük patlma gerçekleşti yere savrulmuştu herkes.Alarm çalmaya başladı.Gözümü zor açıyordum çok kötü durumdaydım.Alanzo beni kaldırdı,biraz da yüzüme su döktü zor kendime gelmiştin.Alanzo:Hadi dostum kalk gidiyoruz.Sonra arkasını dönünce Alanzo bağırdı:İSYANNN!Herkes silahı kapıyordu silahı olmayan yerden taş alıyordu.Birbirlerini öldürürken bizde içerideki adamı kurtarmaya gittik.:Alanzo ben o kişinin yüzünü ismini bilmiyorum sen kurtar,ben müdürün odasına gidiyorum.Önüme çıkanı dövüyordum,her yerde kavga gürültü vardı.Müdürün odasına doğru ilerledim.Kapı kilitliydi.Kırarak içeri girdim.Müdür koltukta oturuyordu silahı bana uzattı.Müdür:Beni öldürmesinler o zaman istediklerini veririm.-Pekâla anlaştık.Arkamı döndüm ve bağırdım:Müdüre ölüm yok! -Şimdi müdürcük silahını indir ve bana suçluların kayıt listesini ver.Müdür hemen dediklerimi yapmıştı.-Başka birşey?-Bu kadar çok korkuyorsun bir sigara ister misin?-Evet olur.titrek bir sesle konuşuyordu.Sigarayı ağzına götürürken yere attım yalancıktan düşürmüş gibi yaptım.Eğilip alınca da makası alıp eline sapladım.Bağırarak ayağa fırladı.Tam karnına tekme attım camdan aşşağıya düşmeye başlamıştı.O yükseklikten düşünce patlamış olmalı.Dışarıya doğru koştum.Hapishanenin kapısından çıktım.Ardımdan sırtındaki adamla Alanzo geldi.-Hadi arabaya hadi.Arabayı çalıştırdım.Hızlıca uzaklaştık.Bu kim Alanz...Bu kişi Sanny di.Büyük ihtimal ölmüştür diye düşünmüştüm.-Alanzo bu Sanny Svanzolardan olamaz.-Bu kişi bana yardım etti zaten Svanzoların arasına casus olarak girmiş.Savaşta da yakalanıp içeriye atılanlardan,o yüzden bu adam iyi birisi.-Nasıl olur bu kişi bizden olamaz.-Bizden Volento konu kapanmıştır.Sessizliğini yol boyunca korudu Alanzo.Varmıştık Baba nın yanına.Sanny i kapıda başka biri aldı.Bizde Baba nın odasına girdik.Vito:Aferin çocuklar sizinle gurur duyuyorum.-Baba sen emret ölelim.-Seni yalak.diyerek güldü Baba sonra da bize sarıldı.İlk girdiğimde fark etmemiştim.Sağ koltukta çarpıştığım Baba nın kızı oturuyordu.Vito:Ah,unutmuşum kusura bakmayın bu benim kızım.El sıkıştık çok yumuşaktı elleri kendimden geçiyordum.Vito:İsmi Elenore. Elenore:Tanıştığıma memnun oldum.-Ben de. Alanzo bana bakıp gülümsüyordu.Dışarıya çıktık.Alanzo:Hadi iyisin neyse ben eve gidiyorum görüşürüz kardeşim.Alanzo ile sarıldık birbirimize ve o eve gitti.Ben de gidiyordum evime ki o tatlı sesi duyana kadar-Tanışmamız şerefine bir yemek yiyelim mi? Elenore anlamı ışk olduğu gibi yüzüne vurmuştu parlıyordu ışık gibi.-Bana uyar matmazel.diyerek önüme eğildim.Beraber Restoranta gitmiştik.Uzun uzun konuştuk sohbet ettik hoşlandığımız şeyleri konuştuk.Gözüne bakarken dalıyordum ne aşktı bu.Benim gibi sert birisini yumuşatan tek kişiydi.Akşam evine bıraktım Elenore u.Bana el salladı kapıdan girerken.Camdan biri bakıyordu.Vito idi galiba.Biraz korkarak biraz da mutlu şekilde eve gittim.Uzun bir uykuya dalmıştım...


Yorumlarınızı bekliyorum...
Emirhan Gündoğan



Yorumlar (2)
Sinem Türkün 20.06.2014 05:25
güzel yazmışsın.

Emirhan Gündoğan 20.06.2014 12:36
Saol


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6435
2 Firari Fırtına 4483
3 Mustafa Ermişcan 3936
4 Hasan Tabak 3606
5 Nermin Gömleksizoğlu 3238
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3087
7 Uğur Kesim 3085
8 Sibel Kaya 2948
9 Enes Evci 2653
10 Turgut Çakır 2331

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:719 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com