Denemeler

KAVGA
Okunma: 808
Şeyma Mısır - Mesaj Gönder


İnsanlar kavga eder, ailede de kavga olur. Çocuklar kavga eder,anne baba eder.
Sonra şehirler kavga eder. Bir ülke kendi içinde eder. Bir bakmışız ülkeler kavga eder. 
Neyi paylaşamaz insan yalan dünyada?
Neden çıkar bu anlamsız kavgalar?
Neden bağırır insan? Neden atılır bomba insanlığın tam kalbine. Bu gürültü niyedir?

Sorarım size. Bencesini söyleyeyim.
Kavga dedikleri beş harfli. Nedeniyse harflerle ifade edilemeyecek kadar anlamsız.
İnsan çocukken paylaşmayı bilmediğinden, kıskançlık duygusunun yoğunluğundan, oyun
arkadaşı onu düşürdüğünden ve bunun gibi ufak tefek şeylerin çocuk dünyasına
sığmayışından büyür ve kavga eder.
Bağırmak, ağlamak, dinlemeden konuşmak, anlamadan suçlamak en kolayıdır ama aslında 
işleri en zorlaştıranıdır.
Her yaşta bu böyledir. Anne baba oluruz, yorulur suçlarız. Ben yaptım sen yapmadın der kızarız. Doğrudur, fedakardır kimileri. Az yer az uyur çok çalışır. Mutlu etmek için ailesini. Huzur için, bereket için...
Bir tatlı söz duymayınca yaptıklarının karşılığında, teşekkür eden olmayınca, yanında kimse
kalmayınca kavga çıkar ortaya.
Yaşlılarda kavga eder. İnsan bu sonuşta. Onlarda da fedakar vardır. Dönüp bakar arkaya "Yıllar geçmiş" der derin derin."Ne yaptım ben?" diye sorar kendine.
"Kim için yaptım? Hastalıkta geldi..." der karamsar gözleri, geçmişte.
Titreyen elinin üstünde "Ben varım! " diyen bir el bulamayınca.
Kızarız ya hani büyükler geçmişi anlatınca, öyle kolay değildir işte geçmişi unutmak.
Kavgaları susturan güler yüz,olumlu cümleler, verimli davranışlardır. 
Onlar kenetler gönülleri birbirine. Aksi halde aile kavgaları büyür.
Şehirler bulanır kavgaya, düşman olur insan insana. 
Ülke bölünür bin parçaya.
Sağ olur, sol olur, parti olur, cemaat olur, mezhep olur, dil olur, din olur... 
Olur, olacak, olmalı tabii. İnsan düşünen bir varlıktır.
Düşünmek özgür olmalıdır, inanmak özgür olmalıdır.
Başkasının düşünce ve inanç özgürlüğünü boğmadığı, savaş açmadığı müddetçe.
Ülke kendi mutluluğunu sağlayamayınca diğerlerinin mutluluğuna göz diker.
Böylece içinde olmayan mutluluğu, hırs ve savaş ateşiyle yoğurup birlik eder toplumu.
Kavga için kan için. Ülkeler de  unutmaz tıpkı yaşlılar gibi geçmişi. Tüm öfkelerini zamanla döker ortaya. Hiç ders çıkarmadan düşerler aynı çukura. Bataklığa dönüşür zamananla, öyle iğrenç işte. Suçsuz insanların yara alması ve hatta yüzmesi o kan kırmızısı kavgalarda.
 
Kim kaldı kavgayla kazananlardan, kime kaldı dünya?
Cevabı yok işte, ölüm var çünkü her yaratılışın sonunda.
Bu yüzden aldığımız her nefeste kavga değil kaygı olsun arkadaş..!
Belki o zaman, çok geç olmadan
sen! ben! değilde BİZ!
demeyi öğreniriz...
 


Din kardeşlerim, gün birlik günüdür !
Şeyma Mısır



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6489
2 Firari Fırtına 4528
3 Mustafa Ermişcan 4008
4 Hasan Tabak 3659
5 Nermin Gömleksizoğlu 3282
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3164
7 Uğur Kesim 3123
8 Sibel Kaya 2994
9 Enes Evci 2692
10 Turgut Çakır 2363

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:2414 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com