Denemeler

Acım mı? Geçmedi... Alıştım Sadece.
Okunma: 932
Tuğba LİNA - Mesaj Gönder


İnsanlar geçmişlerine en büyük ihaneti unutarak yapar. Benim geçmeyen geçmişim hep şimdimde duruyor. Anılar unutmayı zorlaştırmak için verilmiş cezalardır sevgilim. Senin bıraktığın hiçbir şey ardımda kalmadı benim. İnsana en uzak düşen şey, bilerek geride bıraktıklarıdır çünkü... Kalbimdeki yerine hiç ihanet etmedim. Gidişim hiç bitmedi bende. Kaybedecek de olsam bir yolum vardı sende. Ve hayat o kadar kuralsızdır ki bazen, oyunu kuralına göre oynamak bile kazandırmaz insana. Seni kaybedeceğimi bile bile oynadım bu oyunu. Kaybetmekten hiç korkmadan...
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

Beni mutlu edecek yalanlar söylemeyi öğrendim sensizlikte. Konuşamadım sensizlikle. Gidişini haklı gösterecek bahaneler buldum kendime. Sustum öylece... O kadar sustum ki sensizliğe, sessizliğimde boğuldum her gece. Çok düşündüm seni düşünmemeyi. Keşke bana beni nasıl unuttuğunu öğretseydin, belki ben de sana uyardım. ``Anlamadığım tek şey; bende duran zaman sende nasıl geçiyor?``
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

Ben senden mutlu bir son değil, mutlu bir sonsuzluk istemiştim. Anlamadın! Acaba benimle mutlu olduğun için mi beraberdin yoksa ben mutlu olduğum için mi? Bunu da ben anlamadım! Bu sorunun da cevabını bırakmadım. Sadece gittim. Aşk ne senin bende gördüğündür ne de benim sende gördüğüm. Aşk; birlikte gördüğümüzdür sevgili. Seninle aynı değilmiş aşka bakışımız. Sen benden kusursuz bir aşk istedin, ben senden yaşanabilir bir aşk. ``Bu hayat seni unutabileceğim kadar uzun değil sevgili.``
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

Sen bir katilsin ama suç işlemedin. Suç işlemeden katil olanlar sadece kalp kıranlardır. Keşke “beni” öldürseydin; kalbimi değil! Üzülme sakın. Yaşayan ölülere yas tutulmaz sevgili. Ağlarken bile güzel kalmayı becerebilen yüzünle hatırlıyorum seni. Bensiz de yaşayabilecekken, beni tercih edendin o zamanlar. Nasıl da inanmıştım konuştuklarına. “Seviyorum” demiştin, hatırla. Oysa sevilmekten önce güvenilmek isterdim ben. O kadar da mı hatrım yoktu sende? Aşkı meslek edinmiş yüreğin meğer ne kadar da hazırmış her yeni başlangıca hazin bir son bulmaya... İçindeki eksikliği boşluk zanneden sevgilim; şimdi gözlerimizin her çarpışmasında kırılan kalbimin parçaları hayatıma batıyor, her gün biraz daha ölüyorum biliyor musun? Bilmiyorsun...
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

Aramıza kaç dünya girdi kim bilir? Senden sonra öyle büyük bedeller ödedim ki... Ömrüne kattığın mutluluğu, benim hayatımdan çalman doğru muydu sence? Gözlerin beni ararken benden önce kaç gözde kirlendi kim bilir? Bunun hesabını hiç sormadım ben sana. Ama sen geçmişimi kabullenemediğin için, geçmişime sahip olmaya çalıştın. Benim olmak için değil, ait olmak için sahiplendin. Yine yanıldın! Değişirsin diye çok bekledim. Yaralar acıyı saklar, izleri hayatı gösterir. Gözlerini biraz aralayabilseydin, sana sevgiyi öğretecektim. Senden çok daha alaları beklese de kapımda, ben sana aitim; kıyamam turnayı gözünden vurmaya...
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

İnsanı yaşatan ve ayakta tutan umutların, bir gün insanı öldüren umutlara dönüşmesi ne acı. Hâlbuki bütün bunlara ne gerek vardı? Hayat beni sensizken de uzun uzun öldürüyordu zaten. "Zamanla geçer" diye diye zamanı bitiriyor omzunda ağladığım dostlarım. Hâlbuki zaman acıyı bitirmez, daha da artırır sevgilim. Bütün bunları bana sen öğrettin. Bilmeden... Her “yeniden”, gerçekten yeniydi eskiden. Şimdi her başlangıç, bitişini ezbere bildiğimize merhaba demek yeniden ve yeniden. İşte hayat böyle susturuyor insanı bazen. Başlıyorsun ama sonunu getiremiyorsun. Her şey o bilindik ayrılığa çıkıyor çünkü... ``Başladığın cümleni kendin bitiremezsen, noktayı başkası koyar!``
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.

Şimdi içimde kalmaktan çok bir gitme isteği. Zaman o kadar cimri ki; hiçbir saniyesini vermiyor geri. Zamanın değerini daha iyi anlıyorum bu yalnızlık yolunda şimdi. Sakın yanlış anlama, kendimi yitirmiş değilim, sadece sende kayboldum o kadar. Hayat sunduğu her engelin arkasına bir mutluluk saklıyor. Elbet yolumu bulurum yine. Elbet yine mutlu olurum. Kış geldi bak, ayrılığımızın beyaz çölü. Yine bahar gelecek, yine mevsimler dönecek ama gelecek de bir gün geçecek. Bu kadar anlaması zor ve çok konuştuğuma bakma. Aslında ben sana hep susacaktım ama sen kelimeleri ağzımdan çaldın. Beni benden alıp gittin; içimde bensizlik dışımda sensizlik var şimdi. Sadece şunu merak ediyorum; hiç ağlamıyor musun özlerken? Bu kadar mı yoruldun benden?
Son sözüm bunlardır sana sevgili: Bazı erkekler adam doğar, bazıları sonradan adam olur. Ben aşkı nimet gibi başımın üstünde taşıdım; bundandır boyun eğmeyişim. Riski bazen kazanmak, bazen de elindekini kaybetmemek için alırsın. Hayat böyle işte korkun kadar kaçar, cesaretin kadar savaşırsın!
Acım mı?
Geçmedi... Alıştım sadece.



Tuğba LİNA



Yorumlar (1)
Ali Haydar SARI 5.10.2014 19:49

Içten yazilmis.. Ve de iyi yazilmis.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6290
2 Firari Fırtına 4353
3 Mustafa Ermişcan 3719
4 Hasan Tabak 3439
5 Nermin Gömleksizoğlu 3113
6 Uğur Kesim 2988
7 Sibel Kaya 2831
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2811
9 Enes Evci 2539
10 E.J.D.E.R *tY 2247

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1951 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com