Denemeler

Ya(z)(ş)amama Paradoksalı
Okunma: 465
Soner Tezcan - Mesaj Gönder


Yalın kalmak hayatta, somutlaşmış her şey için olduğu gibi, bir eylem için de çok acı ve iç sıkıcı. Somut ve soyut dünyanın birbiri içine girmesi bile bunun bir kanıtıyken, her şey anlam kazanmak adına karmaşıklaşmak ve bütünleşmek peşinde. Birbirini kovalayan düşünceler, bir düşünceyle yoğurulan canlılar, bu düşüncelerin aynı canlıda çatışmasından ortaya çıkan bulanıklık veya bu canlıların kaynaşmasından doğan her şey… Döngüselleşmese bile uzayıp giden her zincir yalın bir halkadan meydana geliyor ve her döngü başka bir zincirin halkası oluyor hayatta. Yalnızlıktan doğan sonsuzluk her yalın şeyi yine bir bilinmeze, yeni bir yalnızlığa taşıyor. ‘Hayat’ bazen bir canlı için sadece ‘yaşamak’ eyleminin yerine getirilmesiyken, ‘yaşam’ ancak peşinden gelecek ‘ölüm’ ile varolabiliyor. Başlangıç veya sonu ne olursa olsun bu etkileşim anlam katıyor her şeye. Bir öncekinden varolmuş olmak veya bir sonrakine hayat verebilecek olmak düşüncesi, içinde bulunduğu zincirin durağan parçası olmama fikri, güzel kılıyor hayatı. Kendi iç dünyasında kalan hiçbir şey, yakınında olan şeyler için anlam taşıyamıyor. Okumak mesela... Dünyanın en sıkıcı eylemi. Yapacak onca şey varken yerinde saymak, harekete geçmemek... Okurken hissettiklerini içinde biriktirmek, yazılması veya yapılması gerekenlerin 'içindekiler'ini oluşturmak değilse eğer; işte o zaman dünyanın en sıkıcı eylemi oluveriyor okumak. Sadece yazılanları değil yapılanları okuyarak hayatı görmeye çalışmak da; o ya da bu nedenle karşılıksızca devinmekle sınırlandırılmışsa, olan biteni izlemekten ileri gidemiyor işte. Biriken her şeyin saçılma arzusu bir düzenle sunulabiliyorsa anlam kazanıyor hayat ve bir eylem gerektiriyorken içinde biriktirdiklerin, yazarak anlamlandırmak gerekiyor okuduklarını. Hayata dair ne varsa yazabilme, kelimeleri bir sıraya dizerek duygu katabilme ve hayatla yapılan paylaşımların sanatsallaştırılabilmesi yaşadığını hissetmenin bir yolu oluyor. Okunularak sahip olunanlar yazıya dönüşerek hayat buluyor ve işte okumak bile yalnız bırakıldığında bu yüzden bu kadar sıkıcı gelebiliyor insana. Etkileşimle varlığını hissettirenler, paylaşıldıkça güzelleşenler insanoğluyla bütünleştiğinde anlamlarına somutsal bir değer kazandırıyor ve insanoğlu bu paylaşımlarla yaşadığını hissediyor. Sanatsal veya değil, yapılan paylaşımların ortaya çıkardığı yalınlık ise ancak yeni bir karmaşanın başlangıcı olabiliyor.



Soner Tezcan



Yorumlar (1)
Dave Pride 19.05.2015 16:01
Eline sağlık hocam. Kaliteli bi yazı olmuş :)


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6331
2 Firari Fırtına 4392
3 Mustafa Ermişcan 3777
4 Hasan Tabak 3482
5 Nermin Gömleksizoğlu 3146
6 Uğur Kesim 3016
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2885
8 Sibel Kaya 2863
9 Enes Evci 2573
10 Turgut Çakır 2269

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:30 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com