Hikayeler

ÖZGÜR KUŞLAR TUTSAK İNSANLAR - BÖLÜM 1
Okunma: 146
Murat A. - Mesaj Gönder


                                                           BÖLÜM 1
 
      Mahallenin zibidilerinden birisi -üstelik araba sürmesini bilen- insanların alışılageldik suskun suratlarının modern tepkisizliği eşliğinde, tabiri caizse yere imzasını atarak (doğrusu kendisi öyle hissediyordu) arabayı tam kaldırıma çıkmak üzereyken sıfırladı.İnsanlar, tanrı tarafından sokaktaki insanlara uygulanan duraklatma kaldırıldığında gündelik yaşamına geri döndü. Sırtında kızının okul çantası olan bir anne tekrar kızının eline kenetlenip istemsiz ayaklarının yere sürtüşünü izletti. Hemen arkasında iki oğlan çocuğu, soldaki biraz balık 
etli – gönlü kırılmasın – sağdaki sıska yan yana. Sıska olan,  kolunu balık etlinin omzunda buluşturmak için kambur göründü. Kızın arkasından gülüşürken kafaları birbirlerine değiyor,
ikide bir geriye atıp gülüşüyorlardı. Ben bunları betimleme çabası içine girdiğim sıralarda zibidi arabayı kaldırıp kaldırımdaki orta yaşlı amcaların küfrüne nail oldu. Amcaların yüzleri yükseldikçe saydamlaşan gri dumanın arasından netleşti. Hala suratlarını ahıra ilk defa girmiş şehirli gibi büzüştürüp ellerini savuruyorlardı. O sırada sanırım tanrı yeniden sokağa bir duraklama uyguladı ki tüm insanlar tek bir yöne döndü. Döndükleri yerden , sayıyorum iki .. üç .. sayamıyorum ardı arkası kesilmeyen modern robotlar -hala maaşla çalışan modern robotlardan bahsediyorum- kendilerine yakışır hoş bir binanın basamaklarından bağır çağır inip daha şimdi tozu dumana katan zibidi gencin sokağı arşınlayıp gözden kaybolan arabasına
doğru saydırdı. Amcalar sanırım uzun zamandır tiksindikleri bu heriflerin kendileriyle aynı duygular içerisinde bulunmasından hoşnut oldular.
       Bir dakika dedim kendime. Yazar efendi , iyi de zibidi bu sürede araçtan inip onları peşine takıp kendine saydırtacak kadar süreyi nerede yakalamıştı? Yok bu oturmadı işte yazar efendi.Ben gözden kaçırsam amcalar? Onlar da gözden kaçırmış olabilirler miydi? He, hatırladım.Zibidi tam dönerken yan koltukta bir adam daha görmüştüm. Amcalar sanırım o
sırada bu modern robotlarla aynı histe olmanın garip hoşnutluğunu tadıyordu.Peki bu modern robotlar ne diyordu?
      Her biri birbirine bakmadan birbirlerini tamamlayan sözleri sıraladı. İlk başta kravatı lacivert, takım elbiseli, herkesin yakıştırdığı o müdür yardımcısı keline sahip olan patronları
olduğunu sonradan anladığımız herif girdi:
 
 
          “Tüm kuşlarımız, şimdiye kadar ki tüm kuşlarımız… Aman tanrım.”
 
       Orkestrayı tek tek saymayacağım takip edin. Şöyle devam ediyor orkestramızın kulak yakan müziği:
   “Başkana yarın açıklayacaktık.”
   “Deneylerimiz sonuçlanmadan hepsi uçtu”
   “Ahmaklar bir herifi tutamadınız hepiniz bedelini ödeyeceksiniz”. Bunu diyen patrondu ve
zebanilerine söyledi.
   “ Ama o bizdendi.”
     
     Yeniden orkestranın patronunun umutsuz sözüyle kulaklarımız rahatladı:
 
   “ Uçtular, şimdi tüm kuşlar…”
 
     Uçtular mı? Biz neden görmedik ? Biz tabi göremeyiz. O sırada annesinin zorla kolundan tutup çektiği kızı anlatıyorduk. Bir kızın neden ilgisini çeksindi ki bu zibidinin şımarıklığı. Tabi ki o uçan kuşlara takılıp kalmıştı. Tanrının duraklatmalarından muaf olan sadece o canlılardı tabi. Ah biz neleri kaçırdık az önce öyle.
 


BÖLÜM 1 
Murat A.



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6184
2 Firari Fırtına 4250
3 Mustafa Ermişcan 3466
4 Hasan Tabak 3330
5 Nermin Gömleksizoğlu 3027
6 Uğur Kesim 2923
7 Sibel Kaya 2752
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2523
9 Enes Evci 2453
10 E.J.D.E.R *tY 2221

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:125 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com