Denemeler

Tanrı, neden artık yardım etmiyor?
Okunma: 51
Hyperion Loser - Mesaj Gönder


@import url(http://www.ozgurroman.com/CuteSoft_Client/CuteEditor/Load.ashx?type=style&file=SyntaxHighlighter.css);
Benim bu yazıyı yazma sebebim beni dinleyecek birinin olmaması ve artık içimi bir yere dökmemin zamanının gelmiş olmasıdır. Benim annem kanser hastasıydı ve bir süre önce de vefat etti. Ben bundan önce ki olayları anlatacağım. Bir akşam spordan eve geldim ve duş alıp yatağıma yattım. Birkaç dakika sonra telefonum çaldı, açtım. Babam aramıştı. Hüzünlü bir sesle 'oğlum evde misin?' dedi. 'Evet baba evdeyim, neden?' dedim. İç çekti ve benim kapıya çıkmamı söyledi. Dışarı çıktım, babamı beklemeye başladım. 20-30 saniye sonra arabayla beni aldı ve sahile götürdü. 'Baba n'oldu' dedim. Babam biraz konuştu, cümlelerini toparladı ve özetle bana 'annen 7 yıldır biliyorsun kanser hastası ve çok uzun süre yaşamayacak. Anneni kaybedeceğiz oğlum. Belki 10 gün içinde, belkide 1 ay sonra...' dedi ve ben o an ki şokla hiçbir şey demeden arabadan indim, 2 saat boyunca yürüdüm eve gittim. Beni durdurmadı çünkü nasıl bir psikoloji de olduğumu en iyi anlayan kişiydi. Düşünsenize sizin annenizin 10 gün ilâ 1 ay arasında ölecek ve siz her akşam yatmadan önce annenize sarılıyorsunuz, öpüyorsunuz ve sanki o da öleceğini bilirmiş gibi sizi öpüyor, sarılıyor. Annem'in öldüğü günü hatırlamıyorum. O duygu denen şeyi anlatamam. Abim evden ayrıldı. Babamı suçladı, ona çok iyi bakamadığını ve annemin babam yüzünden öldüğünü düşünüyordu. Babam hastane de ki durumları bize söylemezdi. Bu yüzden abimi haklı buluyorum ama babam annem için her şey yapardı. Bir akşam babam eve sarhoş geldi. Babamın çocukluk arkadaşı getirdi eve onu ve bana dedi ki 'Babanı çocukluğumdan beri tanıyorum, bu akşam kadar kötü bir durumda hiçbir zaman görmemiştim onu' dedi. O gece babama geceliklerini giydirdim ve yatağa yatırdım. Sabah kalktığımda kahvaltı hazırlayayım dedim. Mutfağa gittim, yapabildiğim en iyi sofrayı kurdum. Babamın uyuduğu odanın kapısını sessizce açtım. Amacım o iğrenç kapı gıcırdama sesiyle uyanmamasıydı. Kapıyı açtım ve babam intihar etmişti. O manzara gözümün önünden gitmiyor. Elim titreyerek polisi, ardından ambulansı aradım. Abim söylediğimde sesinden içinde fırtınaların koptuğunu, çok üzüldüğünü anlamıştım ama soğuk kanlılıkla tamam diyip telefonu kapatmıştı. Telefonun kapatma tuşuna bastıktan sonra içinde ne yaşadığını tahmin edemiyorum. Çünkü kendim de nasıl bir duygu yaşadım o gün bilmiyorum. Kimseye kaybetmeden önce annem için dua ediyordum. Sonrasında mezarının başında dua etmeye başladım ve en son ikisinin mezarının başında dua ettim. İki kişiyi kaybettim ve inanın bunları anlatacağım bir kişi bile yok. Arkadaş, sevgili, akraba... Hiç kimse yok. Bu yüzden buraya yazıyorum. Belki birileri görürde dua etmemenin, dua etmek yerine sorununuzu çözmek için zaman ayırın. Çünkü Tanrı (yaratıcı) o kadar masum insanın ölümüne göz yuman ve pislik insanların dışarıda zengin, mutlu bir hayat yaşamasını sağlayan, bizim ona tapmamızı isteyendir. 'Tanrı yoktur' diyemem, 'vardır' da diyemem fakat varsa eğer ben her zaman ona karşı nefret duyacağım.
@import url(http://www.ozgurroman.com/CuteSoft_Client/CuteEditor/Load.ashx?type=style&file=SyntaxHighlighter.css);


@import url(http://www.ozgurroman.com/CuteSoft_Client/CuteEditor/Load.ashx?type=style&file=SyntaxHighlighter.css);
Hassas olup bana acıyacağınıza, soğuk kanlı olun ve kitap okur gibi okuyup gidin. 

Hyperion Loser



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6151
2 Firari Fırtına 4218
3 Mustafa Ermişcan 3403
4 Hasan Tabak 3291
5 Nermin Gömleksizoğlu 3000
6 Uğur Kesim 2901
7 Sibel Kaya 2726
8 Enes Evci 2422
9 Ömer Faruk Hüsmüllü 2359
10 E.J.D.E.R *tY 2213

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1515 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com