Hikayeler

Ölene Kadar Sevdim
Okunma: 136
Şevval Atik - Mesaj Gönder


Deniz huzurdur sonsuzluktur nefestir derler ya bende o huzuru sonsuzluğu nefesi bulmuştum 5 yıl aradan sonra. . Özlemişim denizi, İzmir’i, ülkemi, Türkiye’yi. Şimdi uzaktan göz kamaştıran sonsuz maviliği ile, sessiz dalgalarıyla karşımda duruyordu. Önce sesini dinledim. İnsanın bütün derdini alıyordu dalgaların kıyıya vuruş sesi. Bu sese daha fazla karşı koyamayıp attım kendimi masmavi sulara. Gerçekten çok güzeldi. Tam anlamıyla huzurumu bulmuştum. Genç, yaşlı demeden herkes giriyordu denize. Ve çoğunluğu da
kıyılarda, güvenlik şeridinin olduğu yerlerde yüzüyordu. O yüzden kıyılar kalabalıktı. Hiçbir zaman hoşlanmamışımdır kalabalıktan. Biraz açılmak istedim. İlerlemeye devam ederken tanıdık bir yüz ile karşılaştım. Ama o mu değil mi tam anlayamadım. Biraz daha yakından bakmak için kıza doğru ilerledim. Kız bakışlarımı fark etmiş olacak ki:                                   -“ Bir sorun mu var?” diye sordu. Ben kıza bakarken o kadar dalmışım ki kızın sorusunu bile duymadım. Kız tekrar sordu :                                                                                                    -“ Pardon. Bir sorun mu var? Niye öyle bakıyorsunuz?”                                                         -“ Alara…” dedim. Sesimi ben bile zor duymuştum. Sözcükler boğazımda düğümlenmişti. Alara’ydı o.  Karşımda durmuş şaşkın gözlerle bana bakıyordu.                                                 -“ Siz kimsiniz? Adımı nereden biliyorsunuz? “                                                                        -“ Tanımadın mı gerçekten? Benim… Barlas…”  
1-2 dakika boyunca sessiz kaldı. Ya adımı duyunca şok olmuştu ya da gerçekten hatırlamamıştı. Ben bir tepki vermesini beklerken o arkasını dönüp suda yürümeye başladı. Arkasından seslendim:-“ Alara. Ben geldim. Barlas. Bunca yıl sonra karşına çıktım bir şey söylemeyip öylece gidecek misin?”                                                                          -“
Ne dememi bekliyorsun Barlas? Hiçbir sebebin yokken nikah masasında “ Ben
yapamam” deyip giden sensin. Nikah masasından gittiğin gibi İzmir’den,
Türkiye’den giden gene sensin. Şimdi de 5 yıl sonra karşıma geçmiş “ Alara ben
geldim.” Diyorsun. Ne yapayım geldiysen Barlas? Boynuna mı atlayayım? “ Hoş
geldin ben de 5 yıl boyunca seni bekliyordum mu diyeyim?” Ne diyeyim Barlas?                   Ağlamaya başlamıştı Alara.
Ne yapacağımı bilemedim. Ama söylediklerinde haklı olduğunu biliyordum.                         -“ Alara ağlama lütfen. Haklısın. Baştan sona kadar haklısın…”                                                -“ Haklı olmam senin beni terk ettiğini değiştirmez ki Barlas. Haklı da olsam haksız da olsam sen beni terk ettin. Bunca yıl sonra karşıma çıktıysan ben de sana geç gelen bir soru sorayım o zaman. Gitmenin sebebi neydi ? Beni mi sevmiyordun? Vakit geçirmek için mi benimle birlikteydin sen?”                                                                                                          -“ Hayır Alara saçmalama yok öyle bir şey. Ben seni çok seviyordum ve hala da seviyorum. Seni niye terk ettim inan bende bilmiyorum. Bu soruyu defalarca kendime sordum ama bir cevabını bulamadım. O zamanlar daha gençtik, çocuktuk, oyun sanıyorduk her şeyi. Aşkı, sevgiyi, evlenmeyi. Bozarsak tekrar düzeltebiliriz sanıyorduk ama
olmuyormuş Alara . Ben bunu seni terk ettiğimde çok iyi anladım.”                                                                                                                                                                          
 -Barlas ben seni gerçekten çok seviyordum. Gerçekten seninle evlenmek
istiyordum. Öyle oyun falan değil gerçekten bir ömür geçirmek istiyordum
seninle. Senin de istediğini sanmıştım                                  -İstedim.
Bende gerçekten istedim. Ama o an ki stres ile dediklerime yaptıklarıma bir
anlam yükleyemiyordum. Onları söyleyen sanki ben değildim. Dediğim gibi çocuktuk
daha ve ben evliliğe daha hazır değildim.”  
                                                                                                                                                         -“ Nikah masasında mı aklına geldi evliliğe hazır olmadığın? “                                                                                        
-“ Alara yapma böyle. Hala seviyorum seni diyorum. Eskisi gibi olabiliriz.
Eski mutlu
günlerimize dönebiliriz.”                                                                                                                                                                              
-“ Her şey için çok geç Barlas. Artık ben evli…”                                                                                                                  
-“ Alara ne oluyor burada? “ 1.90 boylarında, sarışın, mavi gözlü,
atletik yapılı bir erkeğin sesi ile yarım kaldı Alara’nın sözü.                                                                                                                                                    -“
Çağlar… Hiç… Hiçbir şey olmuyor. Eski bir arkadaşım Barlas. Uzun zamandır
görmüyorduk birbirimizi. Beni görünce “ Merhaba “ demek istemiş.”                                                                                                
-“ Ne merhabası ya merhabayı sarılarak mı diyormuş. Karşıdan izliyordum
sizi. Alara niye sarılıyor bu adam sana? Bak yoksa eski sevgilin falan mı?”
dedi  şortunun cebinden çıkarttığı bıçak
ile üstüme doğru gelirken.                                                                                                                                                                  
-“ Çağlar… saçmalama Çağlar…”                                                                                                                                      
-“ Alara tamam.” Deyip araya girdim.” Evet eski sevgilisiyim.
Evleniyorduk biz onunla ama benim aptallığım yüzünden evlenemedik. Alara’yı
bilmem ama ben onu hala çok seviyorum…”                                           Daha
sözümü bitirmemiştim ki karnımda bir acı ile Alara’nın kollarına düştüm. Nasıl
düştüğümü Alara’nın bağırması ve Çağlar’ın elindeki kanlı bıçak ile anladım.
Bıçaklamıştı beni. Alara beni tutarken Çağlar’a bağırıyordu ama Çağlar’ın gözü
dönmüştü.                                                                                                        
-“ Geçmiş karşıma eski sevgilisiyim diyor gerine gerine. Karım ya o
benim karım.” Dedi 2. Darbeyi indirirken. 3 oldu, 4 oldu ve 5 oldu. Tam 5 kez
indirip kaldırdı bıçağı sevdiğim kadının kollarında ama bıçaktan çok Çağlar’ın
sözleri çok yakmıştı canımı.
Hala kulağımda Alara’nın çaresiz etraftan yardım
isteyen sesi. Yardımıma gerek yoktu ki. Benim çoktan sevdiğim kadının
kollarında son bulmuştu hayatım. O ne kadar evli de olsa ben onu hala çok
seviyorum, seveceğimde.  Zaten çok
huzurluydum. Bir tarafta sonsuz maviliği ile deniz, diğer tarafta aşık olduğum
özlemini çektiğim kadın, Alara. Ona “ Ölene kadar seveceğim seni “demiştim ve
ölene kadar da sevdiğimi ispat ettim ona.  



Şevval Atik



Yorumlar (1)
Hyperion Loser 25.6.2018 21:42
Bence senden daha fazla seven yoktur Alarayı. Çağlar da bir gün bırakır elbet. Üzülme, belki bu hikayenin sonunu Alarayla tamamlarsın.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6202
2 Firari Fırtına 4265
3 Mustafa Ermişcan 3483
4 Hasan Tabak 3348
5 Nermin Gömleksizoğlu 3041
6 Uğur Kesim 2934
7 Sibel Kaya 2766
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2594
9 Enes Evci 2469
10 E.J.D.E.R *tY 2226

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1678 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com