Hikayeler

Babalar Günü
Okunma: 69
Şevval Atik - Mesaj Gönder


-“Havalandırma saati başlamıştır.” diye anons duyuldu hoparlörden.  Bu anons buradakilerin az bir süreliğine de olsa mutluluk kaynağıydı. O yüzden çoğu seve seve çıkıyordu havalandırmaya  ama benim hiç çıkasım yoktu o yüzden odamdan çıkmadım . Ben gelmeyince merak eden Yeter abla :                                                                                             -Şiir gelmiyor musun?                                                                                                                -Bugün gelesim yok Yeter abla sen git.                                                                      
-Hasta falan değilsin demi hastaysan bak söyle revire götürelim.                                              - Yok abla hasta değilim de hiçbir şey yapasım yok.                                                                    - Dün bir şeyin yoktu ne oldu bugün sana ? Özel bir gün falan mı var yoksa ?
- Nereden bildin abla yarın babamın doğum günü de ondan böyleyim galiba.                           - Sen daha yenisin ben kaç yıldır buradayım insanı gözünden tanırım artık. Neye canı sıkılır, ne söylersek alınır anlarım . Ama babanın doğum günü olduğu için neden mutsuzsun onu anlamadım mutlu olman gerekmez mi?                                                                                       - Ben babamın her doğum gününde mutluydum zaten abla ama bu başka.
-Anlatmak ister misin? Anlatınca rahatlarsın belki.                                                                    -Beni babam büyüttü. Yemeğimi o  yedirirdi , parka o götürürdü, onun yanında uyurdum , hastalandığımda bana bakan babam olurdu. Her şeyimi babama anlatırdım , her yere babamla giderdim.  Annem vardı , hayattaydı ama hiç sevmezdi beni , ilgilenmezdi benimle , aynı evde iki yabancı gibiydik annemle. Bende babama aşık bir kızdım zaten. O benim sadece babam değil annem, sırdaşım, arkadaşım her şeyimdi. Babamın yanında çok mutluydum ama son 1 ayda babam değişmişti. Eskisi gibi değildik. Dış görünüşüne çok önem vermeye başlamıştı babam. Eve geç gelmeye başladı gelince de sarhoş olduğu için hemen bulduğu yere yatıyordu. Babamla vakit geçiremiyordum artık. Babalar günü yaklaşıyordu. Bende
babama hediye almaya gitmiştim. Hediyemi aldım artık eve gelirken babamı gördüm. Yanına gidecektim zaten çok sık göremiyordum şu aralar. Tam giderken yanına bir kadın geldi, kadına sarıldı, sonra birlikte arabaya binip gittiler. Şok olmuştum. Babam başka bir kadınla birlikteydi. Babamı tanıyamıyordum artık. Sanki benim babam değildi. Eve gelince gördüklerimi anneme anlattım. Çok üzülmüştü, sinirlenmişti. Babam eve gelince konuşacaktı. Babam o gün gene geç geldi eve ama biz o gelene kadar beklemiştik. Her zaman ki gibi babam sarhoştu.                                                                                                    -Saat kaç oldu niye yatmadınız siz hala?                                                                                     -Seni bekledik Ezel şimdi anlat her şeyi. Dedi annem.                                                              -Neyi anlatıyım Ilgaz? Ne demek istediğini anlamadım.                                                            -Şiir seni o kadınla görmüş. Daha fazla yalan söyleme istersen.                                                -Evet baba her şeyi gördüm her şeyi… sen… sen o kadına sarıldın, öptün…  neden baba? Neden?                                                                                                                                          - Şiir… kızım… ben seni hala seviyorum sadece annen artık bizimle ilgilenmiyordu , işten gelince hemen yatıyordu , bunu sende biliyorsun sadece boşluğa düştüm, aklım karıştı
ama düzeleceğim gör bak eskisi gibi olacağız.”                                                                          -Bu muydu sebebin ? Yok hemen yatıyormuşum da yüzüne bakmıyormuşum da.  Sen şuna ben o kıza aşık oldum ama senden de ayrılamam çünkü benim bir kuruş param yok senden ayrılırsam evsiz, işsiz, arabasız kalacağım, eski sefil hayatıma geri döneceğim desene.           Annemin bu sözleri babamın çok ağırına gitmişti. Çok sinirlenmişti ve sinirini annemi döverek çıkardı. Annemi  dövüyordu ve ben hiçbir şey yapamadım şoktaydım. Sonra kendime gelip babamı durdurmak istedim ama bana da vurdu, başımı masaya çarpmıştım. Ben yere düştüğümde babam da belindeki silahı çıkartıp anneme doğrulttu. Çok korkmuştum.Babamı vazgeçirmeye çalıştım ama kararlı gibiydi bende masanın üstünde duran şişeyi alıp babamın kafasına vurdum. Babam silahı ile birlikte yere düşmüştü. Bende yer de duran silahı alıp babama doğru çevirdim. Babam elimdeki silahın ona dönük olduğunu görünce korkmuştu o yüzden o da beni vazgeçirmeye çalıştı. Eğer vazgeçersem annemi de beni de vuracağını biliyordum o yüzden kararlıydım öldürecektim onu. O da benim kararlı olduğumu anlayınca silahı almak için elimi tutu ama vermedim. Silahın kimin elinde olduğu belli değildi. O kargaşa da silah patladı. Vurmuştum babamı. Ellerim de onun kanı vardı. Hayattaki en değerlimi, en sevdiğimi, babamı vurmuştum ben Yeter abla. Hem de babalar gününde. Ona hediyesini veremeden öldürmüştüm, onun katili oldum ben. Evde yüzünü bile görmediğim , benden nefret eden bir kadın için dünyadaki en değerlimi öldürdüm ben. Yarın onun doğum günü. Ama babam yok. Benim yüzümden
yok. Nasıl mutlu olayım abla.                                                    
-Tamam Şiir böyle yaparak hem kendini hem babanı üzüyorsun. Benim babam da içerdi her
gün, sarhoş yatar …  yeter ablanın sözü “Yemek saati başlamıştır.” Anonsu ile
yarım kalmıştı . Hava kararmıştı,  zaman ne çabuk geçti anlamamıştım.                                    -Hadi yemek yiyelim yarın da ben anlatırım hikayemi.”                                                            -Tamam abla.”                                                                                                                              Yemekhaneye gelmiştik çok aç olmadığım için sadece çorbamı içiyordum ama hiç tuzu yoktu. Tuz Yeter ablanın yanında olduğu için Yeter abladan tuzu istedim. Tam tuzu alırken
elimden kayıp yere düştü. O an aklıma bir fikir geldi ve cam kırıklarından bir tane alıp gizlice cebime koydum. Yemek saatinden sonra Yeter abla ile  konuştum.                                - Abla ben teşekkür etmek istedim sana. Gerçi daha 1 hafta oldu geleli ama ben seni çok sevdim. Alıştım sana. Sen bana annemin veremediği sevgiyi verdin . Gerçekten çok teşekkür
ederim.                                    
- Ne o Şiir bir yere mi gidiyorsun? Vedalaşır gibi ?                                                                    - Yok abla nereye gideceğim ?. Yarına kimin yaşayıp yaşamayacağı belli değil. Bugün hayattayken söyleyeyim dedim.   
-İyi yapmışsın Şiir. Bende seni çok sevdim zaten sen böyle konuşunca korktum
biraz .                                                                                                                                             -Korkulacak bir şey yok abla duygularımı söyledim sadece neyse geç oldu yatayım ben iyi
geceler abla .                                                                                                                                -İyi geceler Şiir.                                                                             
                                                                                         
Yeter abla ile konuştuktan sonra saat 00.00 olduğu için ışıklar kapatıldı. Artık bugün günlerden 7 Temmuz’du. Yani babamın doğum günü. Yemekhaneden aldığım cam kırığını çıkarttım, bileğime götürdüm. Yaptım işte kestim bileğimi. Kesmem gerekiyordu. Ben burada , annem hastanede, babam yok. Babam yok. Bugün babamın doğum günü ama babam yok , gelmedi. O gelmedi bende onun yanına gittim. Ben babamı doğum gününde yalnız bırakamazdım. 



Şevval Atik



Yorumlar (6)
Serdar Adem 27.6.2018 21:10
Aynı şeyi kırk kere yayınlamak dalga geçmek amacıyla mıdır, hataen mi vuku bulmuştur kavrayamadım. Ama hiç hoş olmamış. Bir baba olarak babalar gününe lanet ettireceğinden endişeliyim....

Şevval Atik 27.6.2018 22:22
Niye aynı şeyi bilerek tekrar tekrar atayım ki yanlışlıkla olmuş bir şey babalar gününe niye lanet ettireyim yaa

Marhazi π 27.6.2018 23:08
İstediğiniz yazıları silebiliyorsunuz.Dilerseniz yazılarım butonundan yönetebilirsiniz.

Şevval Atik 27.6.2018 23:29
Bilmiyordum çok teşekkür ederimm :)

Marhazi π 27.6.2018 23:30
Rica ederim :)

Serdar Adem 29.6.2018 19:19
Ben de yanlışlık olduğunu bilmiyordum neyse
çok pardon
Şevval Hanım


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6151
2 Firari Fırtına 4218
3 Mustafa Ermişcan 3403
4 Hasan Tabak 3291
5 Nermin Gömleksizoğlu 3000
6 Uğur Kesim 2901
7 Sibel Kaya 2726
8 Enes Evci 2422
9 Ömer Faruk Hüsmüllü 2359
10 E.J.D.E.R *tY 2213

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1552 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com