Romanlar

Karganın Yolculuğu (Fragman 5)
Okunma: 62
Karga Kara - Mesaj Gönder


Yetimhane günlerimde yaşadıklarımdan çok gördüğüm rüyaları hatırlıyordum her nedense. Çünkü gördüğüm rüyalar öyle gerçekçi olur öyle hafızama kazınırdı ki neredeyse anıya dönüşürdü. Neredeyse o rüyaları görmemiş de yaşamış gibi hissederdim kendini ama işin ilginç yanı hiçbir rüyamda kendim olduğumu görmemiştim. Bu düşlerimde tanıdık yerler ve tanıdık kişiler de olmazdı asla. Rüyalarımda gördüğüm yerleri sanki orada bulunmuş gibi ayrıntılarıyla; karşılaştığı kişilerin yüzlerini de net bir biçimde hatırlardım ama hiçbiri önceden tanıdığım ya da bildiğim yer ve kişiler olmazdı. Sanki bunlar rüya değil de başka birinin karman çorman bir bulmacanın parçaları gibi dağılmış hatıralarıydı. Sanki bir araya getirilseler upuzun bir romanın parçaları olacaklarmış gibi gelirdi bana. Bunu çok kitap okumama bağlamıştım sonradan. Ya da böyle düşünmeye zorlamıştım kendini. Çünkü üniversite dönemimin son yıllarında düşlerime öyle dalmıştım ki kendimi bir tımarhanede bulmuştum sonunda. O buhranlı dönemimde hayal meyal düşlerimdeki bir gizemi çözmüş gibi olduğumu hatırlıyorum. Ne ki hayatımın o döneminin bir haftası tamamen kayıp. Neler yaptığımı neler söylediğimi tanıdıklarımdan bölük pörçük öğrenmiştim ama kendim bunları hiç hatırlayamamıştım. Gerçekten düşlerimde saklı bir gizemi mi çözmüştüm yoksa o günlerde yaşadığım stres yüzünden akli dengemi mi yitirmiştim emin değildim. Emin olduğum ise uzun bir süre şizofreni teşhisiyle Gölbaşı’ndaki hastanede delilerle birlikte uzunca bir zaman geçirdiğimdi. Doktor da hafızamda kaybolan o haftayı hatırlayamamamın belki de benim için daha iyi olduğunu söylemişti ve ben de bunu kabullenmiş; yaşadığım o günler üzerinde daha sonra pek durmamıştım. Bulduğumu düşündüğüm hatırlayamadığım gizemin de aklımın bana oynadığı bir oyun olduğuna karar vermiştim sonunda. Akılla uzun süre yalnız kalmanın onun oyunlarına kapılmaya yol açtığını anlamıştım. Düzenli olarak kullandığım ilaçlar sayesinde ya da onlar yüzünden mi demek gerek bilinmez rüyalarım da terk etmişti o dönemden sonra beni. Ta ki bu geceye kadar…

Şimdi düşününce aklımın bana oyunlar oynadığı konusunda yanılıyor olabilirdim… İşte ömrümün son döneminde rüyalarımda gizli gizemi tekrar bulmamın zamanı gelmişti. Belki gençlik döneminde bu sırrı kaldıramamıştım ama artık ölecek kadar büyüdüğüme göre bu sırla tekrar yüzleşmem gerekiyordu. Bardaki adamın söylediği gibi kim olduğu düşlerimde yatıyor olabilirdi. Tam da yakında öleceğini öğrendiğim gün o adamla karşılaşmam ve kullandığım psikotiklere rağmen düşlerimin geri dönmesi bir tesadüf olamazdı.

Gecenin köründe yatağının başucunda başını ellerinin arasına almış bunları düşünüyordum. Başında cevapsız sorular dolanıyordu. Düşlerimdeki benimle ilgili gizem ne idi? Barda karşılaştığım o adam kimdi? Hepsinden daha önemlisi ölmek ne demekti?

Kalkıp mutfağa gittim. Mutfağa girince ışığı açmamla beraber beş altı hamam böceği sağa sola savuştu; birkaçı da öylece hareketsiz kaldılar. Böceklerimi severdim. Beraber yaşamaya tahammül edebildiğim tek canlılardı belki de. Mutfak dolabını açıp psikotik ilaçlarımı çöpe attım. Kafamdaki sorulara cevap bulamasam da bu ilaçlar konusunda ne yapacağıma karar verebilmiştim.

Sonra tekrar odama döndüm ve yatağıma oturdum.



Karga Kara



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6172
2 Firari Fırtına 4240
3 Mustafa Ermişcan 3443
4 Hasan Tabak 3316
5 Nermin Gömleksizoğlu 3015
6 Uğur Kesim 2914
7 Sibel Kaya 2742
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2480
9 Enes Evci 2441
10 E.J.D.E.R *tY 2218

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:636 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com