Hikayeler

Yalnızlık
Okunma: 47
Faruk koç - Mesaj Gönder


Gece yarısı cemşit yatağında uyanıverdi.Gözleri karanlık
odada birşeyler seçmeye çalışırken aklında sabah korkusu beliriyordu.Yatağının
hemen yanındaki masaya elini uzatıp telefonunu aldı.saat daha çok erkendi.yataktan
çıkmaktan teretdük etti.Zaten geceleri hep karasızlık içinde kalırdı.Kalbindeki
korku ve ümit dengesi bozulur hiç bir şey yapamazdı.akıp giden zamanken
kalbinin biraz daha büyüdüğünü hissederdi.bu hisler içinde gözlerinin karanlığa
yumdu.
Sabah olmuştu.üzerinde hala gecenin ağırlığı vardı.Bir
hamlede fırladı yatağından ve telaşlı bir şekilde saatine baktı.İşe geç
kalmaması gerekiyordu.Evinden dışarı çıktığında gökyüzünün karpuz dibi gibi
kızarmış,insanlar özelliklede çocuklar karıncalar gibi çalışkan adımlarla ilerlediğini
gördü..Hemen  üzerini yoklayı verdi.Bir
paket sigarası cebinde hazır bekliyordu.Ne zaman içmesi gerektiğini hesaplamaya
başlamıştı.Çünkü yolda huşit abisiyle karşılacak ve tokalaşacaktı.Huşit
abisinin sigara kokusunu almasını hiç istemiyordu.Bu çekingen ikilem içinde
yolları hızlıca geçen çemsit sonunda dayanamadı ve cebinde bir cıgara çıkardı
ve yaktı.Bir şey eksikti onun için.oda dünden kalma içinde mırıldanan bir
müzik.
Müzik eşliğinde yanan cıgarsı onun için yanmıyordu.Peki kim
için yanardı bu ateş,kim  için solunurdu
o ekşi duman,kim için kurulurdu düşler…
Bu düşünceler içinden cıgarası bitmişti.Birkaç dakikda sonra
huşit abisinin yanına geldi.Önce selam verdi sonra hızlıca toklaştı.Cemşitin
gözleri hızlıca huşiti yokluyordu acaba huşit abisi sigara kokusunu aldımı
diye.Çemşit kısa bir süre sonra sakinleşti ve ters giden bir şey olmadığını
düşündü.Birkaç dakika sonra ikisini de  işe götürmek için servis geldi.Cemşit hemen
abisine olan saygısından ona yolverdi.ilk huşit servise bindi.cemşitse servise
biner binmez yolcuları yokladı ve selam verdi.Serviste yine eksik bir yolcu
vardı.bunları artık umursayan cemşit hemen tek kişilik bir koltuğa
oturuverdi.Yalnız oturmak istiyordu.

Öğlen olmuştu.cemşitin iş arkadaşlarının çoğu yemeğe
gidiyordu.o ise yine yalnız kalmak istiyor bir yandan az para harcamak
istiyordu.Lakin parasız kaldığını öğrenen olmasın diye arkadaşlarıyla beraber
yemek yemeye  başlamıştı.Bu cemşit için
hayatın bir cilvesiydi.alışmıştı artık zorunluluklara.hergün şişen yarasını
sabır ipiyle sarıyordu.kalabalıkların içindeydi fakata yalnızdı kalbi.Ruhu
yalnızdı.Saatler ilerliyor ve kalabalığın yarattığı ses kirliliği içinde bir
baş ağrısı gibi sarılıyordu yalnızlık.



Faruk koç



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6182
2 Firari Fırtına 4249
3 Mustafa Ermişcan 3463
4 Hasan Tabak 3328
5 Nermin Gömleksizoğlu 3025
6 Uğur Kesim 2921
7 Sibel Kaya 2750
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2515
9 Enes Evci 2451
10 E.J.D.E.R *tY 2220

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1446 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com