Hikayeler

Muhtasar
Okunma: 88
Hüseyin Berk - Mesaj Gönder


  Bazı anlar var hiçbir zaman bitmesin istediğimiz kıymetli zamanlar. Gülüşlerimizin gökyüzünün bile esaretini delip geçtiği zamanlar. Eski bir kaset gibi dinleyip dinleyip kalemle tekrar sarıp bir daha dinlediğimiz şarkılar gibi. Bu zamanların "bazı" kelimesinin kapsama alanında olmasının bir çok sebebi vardır aslında. Her anımız bu mahiyette olsaydı bir anlamı olmazdı. "Her şeyin değerli olduğu yerde aslında hiçbir şey değerli değildir." Bu kadar manidar vakitleri ara ara yaşayanlar ne şanslı insanlar. Bir de ömründe bir kere yaşayanlar var. Tabi bunu benim söylemem için çok erken. Aslında hala nefes alan her insan için çok erken. Ama şimdilik öyle gelmeyebilir hepimize.
   
  Ben  ne kadar değersizleşeceğini bilsem de o anı hep yaşamak isterdim. Güzel bir gün. Aramızdaki husumet buzulları eriyip yerini kaynar sulara bırakmış. Kavuşmuşuz. Bu kelime her şeyin özeti olabilir anlayana. Böyle özgürce gözlerinin içine bakabiliyorum. Tek istediğim. Muradıma ermişim yani. Yürüyoruz caddede. Duvarlarda yazılar var. Eski evler var. Tabi Anadolu Mahallesi. Evlerin bahçelerinde rengarenk çiçekler rengine zar zor varabildiğim. Yanımda sen varsın, mağlum. Bir yazıda şöyle yazmış bir tanesi: "Efsaneye göre bir gün her şey güzel olacak!" O efsaneyi o gün yaşıyorum. İçimdeki çocuk artık hayatında hiç duymadığı o cümleyi duymak istiyor masumca ve soruyorum. "Beni seviyor musun?" Sen de bana dönüyorsun ve "seviyorum" diyorsun. Benim için bunu duymak her şeye bedel. Bunu biliyorsun. Zaten herkes de bunu bildiği için gidiyor. Sen de katılıyorsun uyum sağlıyorsun. İnsanoğlu koyun psikolojisi tabi. Bu memlekette marjinalliğe karşı bir tutum var. Benim için olağandışı bir vukuat olduğundan sen de bu tutumu devam ettiriyorsun. Ben de her zamanki gibi hayatıma devam ediyorum. Belki eksik, belki fazla, belki boş, belki dolu. Ama seni hiç düşünmüyorum. Çünkü nedense bana öyle geliyor ki herkes gibi sen de gülüyorsun. Memnunsun. Mutlusun. Hep ben yanıyorum. Bir yangında ormanla beraber içindeki kuşlar, böcekler, kelebekler de yanmadıysa; yangın başladığında uçup gitmişler demek ki. Ama yalımlar durulunca tekrar; ne orman kalır, ne de kuşun, böceğin, kelebeğin tutunacağı bir dal.



Hüseyin Berk



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6306
2 Firari Fırtına 4369
3 Mustafa Ermişcan 3741
4 Hasan Tabak 3454
5 Nermin Gömleksizoğlu 3125
6 Uğur Kesim 2999
7 Sibel Kaya 2843
8 Ömer Faruk Hüsmüllü 2839
9 Enes Evci 2551
10 Turgut Çakır 2255

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1287 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com