Şiirler

Karanlık Bir Şehir
Okunma: 64
Emre Berber - Mesaj Gönder


Bir pazar sabahının serinliğindeydi Ankara
Eylül' ün son güneşiydi bu
Gölgeye geçtin mi üşütür
Güneşe çıktın mı kavururdu
 
İşte tam da Ankara' daydım bu mevsimde
Bu mevsimde ya serversin bir şehri ya da hiç sevmez
Öyle bir mevsim
 
Güneşi gören sırtım yanıyor,
Diğer yanım bana ceketimi giydiriyordu
Gece kütüphanede üşüyen bedenimi
Gündüz, Ankara' nın güvercinli parklarında ısıtıyordum
 
"Zor bu hayat" der herkes
Zor olmasaydı güzel olur muydu hiç
Kolay olsa insanı mutlu eder miydi?
 
Kolay olması için bu hayatın
Ya yaptığın işi seveceksin ya da yanındaki kadını
Bunlardan biri olmadı mı, vay haline!
 
Evsiz geçirdiğim ikinci sabahın ilk ışıklarıydı
Kahvaltımı yol kenarındaki gevrekçiden aldığım gevrek ile yaptım
Aldım bavulumu, çantamı sırtıma, doğru gündüz uyuduğum parka
Üstü başı hallice, yaşının verdiği şişmanlık olan bir kadın vardı dün yattığım yerde
Gelene gidene sırtı dönük, yanından geçerken duydum gevrek kağıdının yırtılma sesini
Kahvaltı saati..
 
Belki de önyargılı insanlara karşı ördüğü duvardı sırtı
Belki de rahatsız etmek istemiyordu temiz görünümlü insanları
Yüzünü göremediğim kadını hatırlar gibi olmuştum
Yeni mezun bir üniversite öğrencisi nereden tanıyor olabilirdi ki bu kadını
 
Evet, kütüphanede, öğrencilerin arasında bir masada otururken görmüştüm onu
Aynı kaderi paylaşıyorduk belli ki
Kadının yanına gelen deri ceketli park görevlisi ile aralarında geçen yüksek sesli ve kısa sohbet
Yavaş yavaş toparlandı kadın
Yukarı çaprazımdaki kavelyaya doğru yol aldı
Yüzünü görünce emin oldum kütüphanedeki kadın olduğuna
 
Bir elinde kırmızı bir poşet diğer elinde de beyaz
Bizim iki yüz metrekareye sığdıramadığımız eşyaları o iki poşetine sığdırmıştı
Kim bilir kaç ikinci günüydü sokaklardaki
Görevlinin elinde sıcacık bir çay ile kadına doğru yürüdüğünü gördüm
Mesafelerimiz uzak olmasına rağmen gevreğini ve çayını oturduğum kavelyaya sırtını dönerek tüketmişti kadın
Beni rahatsız etmemek içindi belki de
 
Kütüphanede, parkta, her yerde elinde bir dergi, okuyordu
Her yerde okuyordu
Öyle okuyordu ki çoktan çayını soğutmuştu bile
 
Isınmak için sırtını döndüğü güneş terletimişti belli ki
Üzerindeki kaçıncı kat elbiseydi bilinmez ama rengi soluk kırmızı kazağını çıkardı kadın
Birbirine girmiş kısa kahverengi bakımsız saçları kazağını çıkarırken iyice karıştı
 
Görevlinin, odasını kilitleyip park çıkışına doğru yönelmesiyle; elinde iki poşeti, ağır adımlarla aynı yöne doğru yürümeye başladı kadın
Kadının bu ağır adımlarının anlamında adama teşekkür etme, acaba bir yardım eder de beni bu hayattan kurtarır mı duyguları vardı
 
Yerdeki asfaltı işaret ederek ona karşı bir tebessümle bir soru sordu
Deri ceketli bir cümle ile cevapladı kadını
Son buldu birer cümle ile aralarındaki muhabbet
Kendi yollarına ayrıldı herkes
Biri onu bekleyen ailesinin yuvasına; diğeri de kütüphane sandalyesindeki evine..
 


İlk defa kaleme aldım bu ilk yaşadıklarımı..
Emre Berber



Yorumlar (1)
Fatih ORTAKÇI 3.11.2019 00:13
hiç bir şiir ilk kaleme alınan kadar değerli değildir.
bu da onlardan.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6348
2 Firari Fırtına 4409
3 Mustafa Ermişcan 3802
4 Hasan Tabak 3516
5 Nermin Gömleksizoğlu 3165
6 Uğur Kesim 3029
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2920
8 Sibel Kaya 2878
9 Enes Evci 2589
10 Turgut Çakır 2283

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:220 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com