Şiirler

YY’nin 432.ürünü
Okunma: 25
Yiğit Yurtal - Mesaj Gönder


İstanbul ben ve sen, Yine aynı restoran, Aynı kemancı, Gözlerin beni benden,istanbulumdan koparıyor, Beni benden almalarına hasretim şimdi, Kemancı artık 50 yaşında, Biliyomusun restoran yıkılıyor, Bende taşındım istanbuldan, Kemancı ve ben sokaklarda hasret gideriyoruz artık, Ben yazıyorum o söylüyor. Olmuyor sevgilim dinmek bilmiyor hasretin Biliyomusun kemancı da bırakıp gitti beni, Kalp diyolar ama inanasım gelmiyor, Belkide çok kaçırmıştık o akşam, Artık yazmayıda bıraktım sana, Ne gerek vardı ki, Umutsuzluktan umut beklemeye, Artık yetim çocuklar kadar yorgun ve halsizdim, Eski günler düğümleniyordu sensiz damarlarımda, Avuç içim hatıralar, Kemancının da dediği gibi olmalıydı belki hayat, “İnsanlar gider alışmamak gerek” Evet evet en doğrusu buydu, Belkide kemancıdan duyduğum en anlamlı sözdü bu, Tükenmiş ezilmiştik, 57 yaşıma bastım bugün sevgilim, Sensiz geçen bir doğum günüm daha oldu bu gece, Sensiz geçen binlerce nefes daha girmiş oldu hayatıma...YY”432”



Yiğit Yurtal



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6406
2 Firari Fırtına 4461
3 Mustafa Ermişcan 3887
4 Hasan Tabak 3578
5 Nermin Gömleksizoğlu 3214
6 Uğur Kesim 3065
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 3022
8 Sibel Kaya 2924
9 Enes Evci 2632
10 Turgut Çakır 2314

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:636 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com