Hikayeler

ilk uyanış
Okunma: 1313
Emine Ekmen - Mesaj Gönder


Bu gün hayata gözlerimi açtığım ilk gündü.  İlk defa dünya ile tanışmıştım. O zamanlar aldığım ilk nefes ciğerlerime zor gelmişti. Dayanamayıp ağlamıştım. Bir parçam koparcasına ağlamıştım. İçimin acıması geçtiği anda susmuştum. Şaşkındım o an. Neresiydi burası? Ben kimdim? Biri yanıma yaklaştı bir şeyler söylemişti. Anlamamıştım. Çünkü daha konuşmasını bile bilmiyordum. İyi niyetli, şefkat ile parlayan gözleriyle bana bakmıştı. Gözlerinin içi parlıyordu, mutluydu. Beni kucağına almıştı. İyi niyetli biri olduğunu anlamıştım o anda. Bana dokunmuştu. Onun kokusunu hissetmiştim o anda. Evet, o benim annemdi. Annem ile tanıştığım ilk günüm olmuştu. Bende onun kollarında mutluydum. Sıcaklığını hissetmiştim. Hayattaki korkularım geçmişti.


Korkuyordum. Bilmediğim bir diyarların içindeydim. Kimseyi bile tanımıyordum. Başıma ne geleceğinden habersizdim. İlk annemi tanımıştım. Onun beni koruyacağından emindim.


Daha sonra odanın içine biri girdi. O da bana bir şeyler söylemişti. Ben sadece tatlı tatlı gülümsüyordum onlara. Onun dediğinden hiçbir şey anlamamıştım yine. Ama bana olan dokunuşu her şeyi anlatıyordu bana. Evet, o benim babamdı. İlk defa babamı tanımıştım. Babam biraz uzak gelmişti bana. Anneme daha yakın hissettim kendimi.


Daha sonra hasta haneden çıkmıştık. Yürüyorduk. İlk defa ağaçları, gökyüzünü gördüm. Çok hoş bir manzaraydı. İlk defa hayatı tanımıştım. Hayattaki güzellikleri görmüş ve heyecanlanmıştım. Yol bitiğinde kapalı bir yere geldik. Neresi idi burası? Birden odanın ışığı yandı. Duvarlar, koltukla hoş bir manzaranın içindeydim. Evet, burası ise benim evimdi. Daha sonra babam dışarı çıktı. Annem ile evde kaldık. Beni emzirdi. Karnımı doyurdu. Sonra Başka bir odaya geçtik. Yeni yatağımın üstünde yeni oyuncaklarım vardı. Odam çok güzel hazırlanmıştı. Burası benim odamdı. Artık burada yaşayacaktım. Odamı çok sevmiştim. Ailemi de sevmiştim. Bir günün yorgunluğu üzerimdeydi. Ve uyumuştum.


Evet, bizim ilk dünyaya gelişimiz bu şekilde olmuştu. İlk gözlerimizi açtığımızda iyi niyetli, şefkatli sözleri duymuştuk. Onun bizi koruduğundan emindik. Bizi bir annenin şefkati ile sevmiş, bizi dünyaya getiren Allah’a şükürler olsun bizi dünyaya getirdi. Yokluklar arasında bizi yarattı.  Bizim rahatımız için dünyayı yarattı. Bizi mükemmel bir insan olarak yarattı. Allah’ın bize verdiklerine layık olmalıyız.




Emine Ekmen



Yorumlar (2)
Kadim Edip 26.05.2011 18:15
Güzel yazmışsın ama yeteri kadar değil. Biraz daha gayret edersen daha başarılı yazılar ortaya koyabilirsin. www.edebiyat-uzerine.blogspot.com

Emine Ekmen 2.06.2011 14:23
yorumun için teşekkür ederim.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6340
2 Firari Fırtına 4401
3 Mustafa Ermişcan 3789
4 Hasan Tabak 3506
5 Nermin Gömleksizoğlu 3156
6 Uğur Kesim 3023
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2899
8 Sibel Kaya 2870
9 Enes Evci 2580
10 Turgut Çakır 2277

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1239 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com