Denemeler

İlahi Düşünce Kayması....
Okunma: 1056
ibrahim ddikcan - Mesaj Gönder


        
Kusursuz yaratılmış insanoğlu. Tüm varlıkların en yücesi olarak hem de.
Melekler secde etmişler, kanlı canlı bizlere. Üstünlüğümüzü reddedeni ateşin
bekçisi yapmış Yaradan. Sonra bu mükemmel varlık ihanet etmiş, yasaklananı
istemiş. Uğruna ömür boyu okuyup, çalışıp, didinip, ter döküp, çoğu zaman bu
uğurda hasta olduğumuz ama yine de deli gibi istediğimiz ‘dünya’ cezamız olmuş.
İlk başlarda ceza olduğunu bilmişiz tabi ama mükemmel yaratılışımız hemen
dünyaya adapte olmuş. Burayı yerimiz bilmişiz ve bu sefer de yeryüzü için
Yaradan’dan vazgeçmişiz.



                   Çeşitli
şekillerde anımsatmaya çalışmış bize. Asıl yerimizin neresi olduğunu ve neler
yapmamız, nasıl yaşamamız gerektiğini anlatmaya çalışmış. Bazen dinlerle, bazen
musibetlerle, bazen ilimle bazense aşkla… 
Ama yetmemiş bize. Dindar olmuşuz merhameti yok saymışız, dinsiz olmuşuz
merhameti adımız yapmışız; musibet geçirmiş halimize şükretmişiz, hiçbir bela
yaşamasak bile isyan etmişiz; aşk için sex yapmışız, sex yaptıkça aşk tarafından
lanetlenmişiz. Yine de tüm çelişkileri varlığımızın her boyutunda hissetmek
için debelenip durmuşuz.



            Yaradan
kendi nurundan üflemişti bizi yaratırken. Tabi biz unutmuştuk bunu. Zamanla
(daha doğrusu yaş kemale erince) dünyada yapabileceğimiz pek de bir şey kalmayınca
tekrar hatırlıyorduk Seni. Bizim yaptığımız yanlışları gençler yapmasın diye
bir de sözcüklerimizi sertleştirip oklarımızı kalplerine göndermeye
çalışıyorduk. Tabi bir anlam ifade etmiyordu onlar için. Zamanında bizim için
de ifade etmiş miydi ki sanki…



                   
Sonra bazı okuyan ve hala düşünebilen kesimimiz tamamen idrak etmeye
başlıyordu.  Sen’in nurundan dolayısıyla
da Sen’den bir parça olduğumuzu düşünüp mükemmelliğimizin sırrına
eriyorduk.  Çok kötüleri anlamaya
başlıyorduk. Çünkü Sen’in azap eden tarafın vardı ve onlar o tarafının
nurlarıydı. Tüm anneler şefkatinden yaratılmıştı. Babaların bazılarıysa
kudretli sıfatından geliyordu.



                                  Ve sonra aslında yaptığımız şeylerin iyi ya da
kötü olduğuna değil ne kadar da kusursuzca o işi yaptığımıza baktığını idrak
ettik. Çünkü bir küçük birer Sen’dik….



               İşte o
gün öldürmeye başladım ben de… Kusursuz ve ahenkli bir şekilde………




ibrahim ddikcan



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6410
2 Firari Fırtına 4464
3 Mustafa Ermişcan 3897
4 Hasan Tabak 3582
5 Nermin Gömleksizoğlu 3218
6 Uğur Kesim 3068
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 3031
8 Sibel Kaya 2928
9 Enes Evci 2635
10 Turgut Çakır 2317

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:4815 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com