Hikayeler

Sahte Para
Okunma: 85
Hep de Böy - Mesaj Gönder


Bana kaderim göründü. Ne gördüysem başıma geldi korktuğum kadar... kaza, arkadaşlar, kitaplar... şimdi yani panda mı arıyorsun dediler. Sonra o insanlar hayatımdan gitmeye karar verene kadar gerçek olamayacak şeyler sıraya girdi. Kitap gene de vardı. Ben onu okumuştum ve onu da o zamana kadar okurdum ama bu zamana kadar kitap da okudum. Neyse aman öyleymiş dediler. Kendimle ilgili olan gibi görünen tek şey olan kaxa kaza geçirme anından sonra iyi ben atlattım dedim. O insanlara başka hiçbir lafım olmadığı için olamadı da ama onların lafları her zamanki gibi gerekli değildi. Şu da sana olmadı ya falan derken gazetedeki tüm haberleri önceden tahmin etmiş gibi görünen birine dönüştüm. Nasılsa tüm labiretli edebi eserler bunu anlatıyordu. Benim için haklı haksız yoktur ama bir konunun haklılığı dışında ben de; ne halin varsa gör sanki cehenneme git dedik tarzında bir kızgınlıkla yüzleşebilirdim. O açıdansa çoktan ölmüs olnam lazımdı ki onu da görebileyim. Bu bizi sinirlendirmezse şayet herkese taviz vermiş gibi algılanıyorduk. Herkes de vardı... herkes de cennette olmamı diledi. Aksi mümkün değildi. Zaten bilemiyorum bu açıdan nedir, okursan da mı gerçek olacak denilen kişilerden biri bile gerçek olmadığı için kampta olmayı tercih ettiğim sanıldı. An içinde her şey mümkündü sanki. Dost edinen bizden değildir demek bu açıdan çok da anlamlı. Yoksa yani insana sevgilisini sorup arkadaş olmak isteyen kişileri zaten sevmiyorum. Her neyse bu da kitaptı. Ben artık falımda resimlerden bir iz, markalardan sevdiğim bir şey ararken sanki iz peşindeydim. Bütün kitap polis değilsin dese de her senaryonun baş kahramanı polis ve de dünde bıraktığım her hata görsel olarak peşimdeydi. O t shirt o eşofmanla giyilmez; sonra istersen bin kere kapan, o konu eşofmandı! Sıkıldım. Kimse aynı peşinde değilmiş gibi yada somut bir şey anlayamamışım gibi... sonuçta gerçekti. Benim için o açıdan herkes haksız olacaksa herkese ne denir ki; ben mi sen geç sen kal diyecektim? Bu çok saçmaydı. Artık kaderin de görünüyor, ne yapsan zor toparlanır ama yarış... demiyordu. Bence o konu iyiydi çünkü onu ben demiştim ve bu kadarına izin vermişti. Oh çok şükür sıradan biri gibi bar taburesindeyim yada bir kaza atlattım öyle mi? O insanlar okumazsan yaşayamazsın sanırlar ve zannederler ki kendileri... ben de o an hariç bir şey olsun isterim sadece ve gökyüzüne bakarım. Ne fark ederdi? Yaşadığım her şeyi ezbere bilmek zorunda değildim. Bu kimine göre acizlik ve sömürülesi bir şeydi kimine göre inanç. Yani ben kimseye bildiğim bir dilde bir şey demedim. Bu da felsefe değildi. Bu kitabı istemediğim anlar var zaten, zaten gereksizdi. Bence dünyada izi yok; felsefe ise buydu. Ama artık benim değil yazılı kelimelerin bir de karanlık yüzü vardı. İstemeyeceğim bir şey bulmuştum: para. Ahlaksız şeyler!!!



Hep de Böy



Yorumlar (1)
Hep de Böy 23.08.2020 11:27
https://www.youtube.com/watch?v=ADBKdSCbmiM


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6488
2 Firari Fırtına 4527
3 Mustafa Ermişcan 4007
4 Hasan Tabak 3659
5 Nermin Gömleksizoğlu 3282
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3163
7 Uğur Kesim 3122
8 Sibel Kaya 2993
9 Enes Evci 2692
10 Turgut Çakır 2363

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:2096 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com