Hikayeler

yolculuk
Okunma: 70
mustafa güngörmez - Mesaj Gönder


şehre gitmezden önce sonkez oturup birer çay içtiler birazdan yola çıkacaktı orhan sonkez izliyo etrafı somkez ağaçlara bakıyor yolculuk başlamak üzereydi bir kova yoğurt biraz ekmek ve domates yolculuk başladı eski görünümlü bir dolmuşa bindi sadace dörtane koltuk ve yerlerde fıstık kabukları öbür televizyonda gördüklerimiz gibi değildi orhan en arkaya cam kenarına oturdu ve kalkış yaptı dolmuş annesine el salaadı ve kafasını önüne eğdi dolmuşta dört kişi var önce bunları saydı sonra camdan dışarıyı izleyerek ağaçları saydı şehir nasıl bir yerdi köyden ne farkı vardı tam olarak bilmiyordu televizyonda gördüğü gibimiydi hiçbir bilgisi yoktu köyler birbirine yakın olduğundan dolayı her köyde ortalama yirmi dakika duruyorduk bazı köylerrişn girişinde bizi köpekler karşılıyordu bazılarında ise insanlar bazıları kzınıza yoğurt bazıları yumurta gönderiyordu ve artık asfalt yola girmiştik önce biraz asfalt yolun üzerindeki çizgileri saydım sonra kafamı öne eğerek içime giren huzurun tadını dışarı çıkmasını engelemeye çalıştım sağ koltukta duran kırklı yaşlarda bir adamla biraz sohbet etiik oda uyudu yanında duran kadında herkez uyudu ben ve şöför kaldık bana soru sorunca tedirgin oluyordum bazı kelimeleri anlamıyordum dolmuş eski olduğu için galiba sadece birkez soru sormuştum ağabey kaç dakika kaldı tam dört saat kaldı yeğenim dedi ve kendi kendine şarkı söylemeye koyuldu zaman geçmek bilmiyordu orhan için bir direkten öbür direğe acaba kaç dakikada gider dolmuş bunları hesaplıyordu şehre her yaklaştıkça bi tuhaf oluyordu yolculuk hiç bitsdin istemiyordu önce direkler saydı sonra ağaçlar bazende dolmuşun peşinden kısa sürede olsa koşan köpekler hepsi bitti dört saat dolmuştu şehrin girişinde yüksek binalar vardı arabalar birbirine çok yakındı fakat hiçbiri birbirine değmiyordu ve dolmuş durmuştu orhan elinde yoğurdu ve ekmeği kocaman bir şehrin ortasındaydı nereye gideceğini bilmediği halde yürümeye koyuldu hemen oturup içindekileri yazmak istiyordu fakat yanında getirmemişti ne kalem nede kağıt kırtasiyeye benzer bir yer gördü konuşması düzgün değildi pek bakala girdi kalem ve defter varmı ağabey dedi bakal sahibi onu aşağılayarak vaaar diyerek bağırdı cebindeki para yetecekmiydi bir defter bir kalem aldi ve kaldırımın kenarına oturup ŞUNLARI YAZDI buradaki herkez bana çok tuhaf bokuyor arabalar birbirine çarpacak sanki hepsi okadar çokki ne yapacağımı bilmiyorumm anne dönsem olmazki aratbalar ayağımın tam dibinden geçiyor ve çok korkuyorum yüksek binalar ve birsürü insan var köyüme dönmek istiyorum anneciğim ben buraya ait değilim burada herkez öfkeli  BUNLARI YAZDI orhan geldiği bu koca şehirde içinde biraz huzursuzluk ve acı hisetti insanlara bakamıyor herkez kendisine suçluymuş gibi bakıyor pişman olmuştu bile fakat dönemezdi artık gece saaat bilmem kaç orhan yürümeye devam ettii ...



mustafa güngörmez



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6560
2 Firari Fırtına 4587
3 Mustafa Ermişcan 4074
4 Hasan Tabak 3725
5 Nermin Gömleksizoğlu 3339
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3244
7 Uğur Kesim 3168
8 Sibel Kaya 3050
9 Enes Evci 2744
10 Turgut Çakır 2401

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1607 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com