Romanlar

orhan öldü ?):
Okunma: 79
mustafa güngörmez - Mesaj Gönder


apartmanların hangisine gireceğime şaşırdım beş kaltı evin üçüncü katıtan girmeden önce bir nefes alayım içeride beni bekleyen rabia hanım ne düşünecek ben sadece orhanı sormaya gelmiştim orhan yok artık albayla bunu uzun süre konuştum rabia hanım orhanın eski sevgilisi şun beni üçüğncü katta bekliyor olmalı ne yapalım yavaş yav aş merdivenleri çıkarken düşündüm epeyice klasik apartman işte canım seram,ikten merdiven kapıların önünde ayakabılar üçüncü kata gelirken içimi bir huzursuzluk kapladı gibi oldu çok makarna kokuyor bu apartman neyse kapıyı çalayım rabia hanım siyah pantılon beyaz gömlek giymiş kapıyı açtı içeri buyurun - merhaba ben orhanın arkadaşıyım daha önce sizinle otogarda da karşılaşmıştım -aa evet hatırladım - oturma odasına geçtik pencere güneş görmüyor oda karanlık duvarlarda yaşlı adam ve kadın resimleri herhalde nenesi ve dedesi olmalıydı kahveler geldi ben hayla etrafı izliyordum -neden geldiniz suat bey -orhan için geldim onun eski arkadaşı olmalısınız ve onunla bir dönem sevgili kaldınız bana ondan bahs edermisiniz nasıl biriydi ne yapardı ve içine deri,n bir nefes çekerek anlatmaya koyuldu - orhan öldükten sonra tamm 6 ay hiç evden çıkmadım hayla aklımda ve neden öldü ne için yaptı bilmiyorum bundan bir yıl önce kendisi bir fabrikada çalışıyordu bizim aşağı mahallenin oradaki herzaman yanlzıdı ve sürekli hasta görünüyordu birgün karşılaştık kendisiyle ben ekmek almak için çıkmıştım evden kendisi çok dikatimi çekiyordu çünkü tuhaftı sanki ölü gibiydi ve kendisiyle sohbet ettim biraz ben orhan ben rabia diye konuşmalarımız başladı benden etkilendiğini fark etmiştim benim dikatimi çekmişti sadece ama tam yolarımız ayrıldığı sürede uzun bir süre birbirimize baktyık ve böyle başladı cumartesi günleri N parkında buluşuyorduk -peki size nelerden bahs ederdi - sürekli yanlızlığından bahs ederdi ve çok acı çekmiş birisiydi -orhan neden yanlızsın diye sorduğumda içine derin bir nefes çekip susuyordu bazen yanımdan aniden kalkıp giderdi öbür cumartesi günü sorduğumda cevap vermiyordu bir bahne uyduruyordu ama çok şüpheleniyordum orhanın o hallerinden tam dört ay boyunca her cumartesi buluşurduk bana kendisinden ve içindekilerinden bahs ederdi çok düşünüyordu ve hiç hayel kurmuyordu sonra dört ayın sonunda çökmüş ghiniydi zor konuşuyordu birdaha buluşamayacağımızı söyledi ve helalik istedi benden neden oldığunu sordum cevap vermedi hastamısın dedim cevap vermedi ve hızlı adımlarla uzaklaştı yanımdan ogünden sonra hep onu düşündüm neredeydi bilmiyordum fabrikadada yoktu takki bir ay sonra gazetede gördüğüm yazıya kadar orhanın ölüm haberini aldır almaz ölmüş gibi oldum sanki dünya duruyordu ve ben dönüyordum kadın ağlamaya başladı bende gülmüyordum tabiki orhanın ölümü hepimizi sarsmıştı açıkçası beni daha fazla sarsmıştı gece uyuyamıyorum ve orhan rüyalarıma giriyor ah be orhan neden öldün be tüm herkez ölmeyi hakediyorken sen neden öldün kadına su uzattım içti ve anlatmaya yeniden başladı - orhanın ölümünden önce bazende not tutardı hiç okutmamıştı bana yanlzı kendisi okurdu ne yazıyordu o defterde onu aradım bulamadım belki benden bahs etmişti belkide ölümünden - gitmek için hazırlandım orhanın ölümünü üzerime üstelenerek yavaş yavaş merdivenlerden indim her yirmi saniyede bir arkama dönüp bakıyordum arkamda birşeyler bırakmıştım sanki sanki meridvenden gelen soğuk hava beni üşütmüyordu   dışarıdaki boğuk hava beni boğuyor hayla arkama bakma ihtiyacı duyuyorum önüme bakmalıyım önüme bakmalıyım dilencilere ağlayanlara düşürenlere öylece yürüdüm eve gitmek zorlaşıyordu ismini bildim bilmediğim sokaklarda uzun süre bekledim orhan buralardan geçmiş olmalıydı ve onunla buralarda ilk hırsızlığımzı yapmıştık ben bakalın içini kolaçan ederdim orhan da en ucuzundan cipsleri çalardı o gün dünyanın en mutlu insanları biz olurduk orhan ve ben buradaki bakalrda ne kamera var nede güzeller inşaat diyebileceğimiz bir bodrumun içine biraz sebze biraz aburcubur koyup üzerinede isimlerini yazarlardı ve bakkal olurlardı cips çaldıktan sonra pek uğramazdık o mahaleye korkudan hafta da bir giderdik bazen ben bazende orhan çalardı ahbe oran keşke ölmeseydin koca koca adamlar olurduk belki busefer daha büyük şeyler çalardık seni rabia hanım da anlatı yan koomşun fevzi beyde fakat neden herkez farklı tanıtıyordu seni sen herkeze farklımı tanıtıyordun kendisni ah be oğlum burada yoksinki ben kiminle konuşuyorum gün bitmek üzere ben yokuş aşağı inerken eve yaklaşırken huzursuzluk peşimden geliyordu kol kola girip eski açarken ses çıkaran kapıyı ses çıkartmadan açmaya çalıştık olmadı kedilerde gitti orhan bari sen gitmeseydin ve eve girmeye hazırlandım



mustafa güngörmez



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6560
2 Firari Fırtına 4587
3 Mustafa Ermişcan 4074
4 Hasan Tabak 3725
5 Nermin Gömleksizoğlu 3339
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3244
7 Uğur Kesim 3168
8 Sibel Kaya 3050
9 Enes Evci 2744
10 Turgut Çakır 2401

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1638 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com