Romanlar

empati ve sonrası
Okunma: 77
mustafa güngörmez - Mesaj Gönder


yazmak nasıl birşeydi unutmak üzereyim kısa bir süre yaşadığım şeyleri unutmak üzereyim su içebiliyorum buna şükür edip umutlarımı sırtıma yükleyip hergün kendim için değilde gündüz olsun diye dua ediyorum ölümü düşünmek bir yana insanları düşünmek daha üzünç bir durumdu öyleki temiz kıyafetliler kirli kıyafetliler kıyaslanabilicek tüm herşeyi kıyaslıyordum insanlar üzerinde sonrasında ölümü düşünüyordum hergün belkide her zaman bu ruhumu dibe çeksede düşünüordum peki başka şeyler düşünüyormuydum tabiki düşünüyordum ölümden farkli fakat öldürten şeyler ezilenler kahverengi sephanın üzerinde belirdi ezilen insanlar oguz atay tutunamaynlar tutunamayanlar insanlar bunların düşünüp bunlar olmuştum bukadar çok empati kuran birisi mutlu olamaz galiba ayrıca bizler mutlu olmak için yaşamıyoruz ki mutlu olmak istememeye başladım bu yüzden belkide hergün aynı ruh haline sahip olduğum içindir mutlu olup o mutluluğun hemen geçmesi mutsuzluktan daha zor bir durumdu bu yüzden günden güne mutsuz olmuştum ve bu durumdan rahatsız olmuyordum mutsuzluk mutlu olmaya çalışmaktan güzeldir mutlu olabileceğim şeyler yapmamıştım uzun bir süre sürekli omuzlarımı yere doğru çeken şeyin ne olduğunu aramıştım insanları görünce kendimi suçlu hisediyorum tüm hisedebildiklerinizin sorumlusu ben değilim lütfen yolunuza devam edin yürüyen insanların ne hisetği beliriyordu hepsi birbirinin aynısı hisediyordu fakat farklı zamanlarda bende bunları hisetmiştim buna insan ruhunda gezmek mi denir başka birşeymi denir bilmiyorum fakat mutsuz olma sebebimiz bazen insanları görmek olabilir çünki insan suratlarındaki mutsuzluk tam ortaya dökülmüş gibi bazılarımız bunları umursamaz umursayanlar ise bu üzülen ve mutsuz insanların yerine üzülür onunla aynı hisleri hisederek böyle böyle alışmıştım artık hiç bir kimse farkında değildi saymaya kalkıştığımda sayamadığım tün insanlar yerine kendilerini düşünmüştüm bazıları hiçkimseyi umursamıyordu bile rüzgarlar bereleri güneş çocukları çöplerde beni götürüyordu gidiyordum ve hisedebiliyordum hisedebilenlerin ne hisetiğini 



mustafa güngörmez



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6582
2 Firari Fırtına 4605
3 Mustafa Ermişcan 4091
4 Hasan Tabak 3745
5 Nermin Gömleksizoğlu 3357
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3273
7 Uğur Kesim 3184
8 Sibel Kaya 3068
9 Enes Evci 2758
10 Turgut Çakır 2414

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1358 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com