Hikayeler

Yalandan Eğlenmek
Okunma: 45
Hep de Böy - Mesaj Gönder


Ben eskiden yani küçüklüğümden beri insanların sordukları sorularla şekillenen bazı yolları tepmekle kendi dünyamda yalnız kalma şansına kavuşmak arasında bocaladım durdum. Bir kaç kötü anı dışında aşk konseptine uyan bir rüyam bile olmadı şu anda da aşık falan değilim. İnsanlar senin nelere hazır olduğunla ilgilenmeksizin seni kendi sınırlı zamanları içinde gördükleri insana uyan biri haline getirmeye çalışıyorlar ve sen de oturup kendine "bu olmasa da olur" diyorsun, hepsi bu. İnsanların sınırlarını çiğnemeden ben de bazen saçmalamış olabilirim ama bunu delirmemek için yaptıysam da bir şey açıklamıyor, bir yaşanmışlığı yok. Yalnız kalabilmeyi başarabildiğim zamanlarda hayat yeni başlıyor gibi hissederdim hep. Sabaha kadar kitap okumayı daha tatlı bir kaçamak olarak görsem de bunu tek başıma yapmayı seviyorum. Sabaha kadar okuyup, sabah sabah eğlence merkezlerine gitmeyi de çok kötü bulmuyorum, sadece dans kursu bile daha az sıkıcı. Sarhoş olmadığım için, sarhoş olmayı çok itici buluyorum mesela. Kıskançlık krizi yaratabilecek kadar değil, bir görevli çağırıp rahat bırakılmayı isteyecek kadar kötü anılarım oldu, hepsi bu. Hayatımı bunlarla ziyan etmiş olmak istemezdim ama öyle oldu. Keşke olmasaydı dediklerim değil, keşke daha önce olsaydı dediğim şeyler düşünüldüğünde yere kapaklanıp Tanrı'ya yalvarmak istiyorum. Bir daha bu kadar manasız ve içi boş tek bir dakika bile yaşamak istemeyecek kadar çok sıkıldım ama bu kadar da yalnız kalmak neye delalet bilemiyorum. İki bin on iki falan gibi, Etta James'i son yolculuğuna uğurlarken belki de ben kendimi yalnızlığa gömdüm. Kalabalık ağızlarla dalga geçecek kadar çok güvendiğim bu yalnızlığın içinde aşka dair bir nefes bile yok. Bu da bence mantıklı çünkü insan normalde aşık olmadan önce aşkı düşünmez. Hayatta en nefret ettiğim şey kendim için önyargılı hatalar yaratmak ve onları makul göstermek. O kadar saçmalamadım hiç, asla da saçmalamayacağım konulardan biri bu olduğu için şakasına bile tahammül edemiyorum. Hayat her gün yeniden başlıyor ve bu bana yeterince umut verici görünüyor. İnsan özel hayatı hazır olmadan eğlenceden eğlenceye koşturulan bir at gibi yorulursa yarışmaktan kendi yalnız soluğuyla, hayat çok sıkıcı oluyor ve buna gülmek de adetten deniliyor. Eğlencenin dozunu kaçırmamanız dileğimle... sevgiyle kalın. 



Hep de Böy



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6656
2 Firari Fırtına 4666
3 Mustafa Ermişcan 4159
4 Hasan Tabak 3812
5 Nermin Gömleksizoğlu 3420
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3359
7 Uğur Kesim 3237
8 Sibel Kaya 3126
9 Enes Evci 2811
10 Eyyup Akmetin 2549

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:690 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com