Romanlar

Giderken Elimi Tut-3
Okunma: 1051
seithr tr - Mesaj Gönder


YENİ KIZ

Kapıyı çarpıp çıktıktan sonra rahat bir nefes aldım. O evde rahat edemiyordum. Annem kızına, yani bana eziyet ediyordu. Onu yine neyin kızdırdığını çok iyi biliyordum. Bendim. Tek sebep bendim ve benim 'onun' kızı olmamdı. Beni doğduğumdan beri kabullenmemişti. Ancak artık benimde onu sevdiğim söylenemezdi.

Mahallemizden ağır adımlarla çıkıp arabamı park ettiğim yere doğru yürüdüm. Babam bana bu arabayı geçen sene almıştı, annemin yüzünün nasıl kıpkırmızı olduğunu hala hatırlıyordum. Hafifçe esen rüzgar saçlarımın arasında geziniyordu. Ancak rüzgar olmasına rağmen sıcak, karabasan gibi üzerimdeydi. Her gece gördüğüm kabuslarım gibi. Adımlarımın kaldırımdaki yankılarını dinleyerek yürümeye devam ettim. Belki bu monoton hayatıma renk katacak dershaneme doğru. Saate baktım. Daha dersin başlamasına çok vardı. Zaten ben de sırf annemden kurtulabilmek için erkenden çıkmıştım evden.

“Nerede kaldın baba, artık dönsen,” diye düşündüm. Ancak yanımdan geçen bir kadın dönüp ne diyorsun der gibilerden bakınca sesli düşündüğümü anladım. Bu günlerde biraz daha çok oluyordu bu. Artık annem bana ‘deli kız’ demeye başlamıştı. Belki doğrudur, diye düşündüm. Artık hiçbir şeye inanmıyordum.

Babamsa şu anda iş gezisindeydi. Durmadan geziyordu, ne zaman nereye gittiğini sorsam ban her zaman ki o muzip sesiyle sürpriz, diyordu. Annemse onun nerede olduğuyla değil, neler aldığıyla ilgileniyordu. Yüzümü buruşturdum. Ya annem gibi olsaydım? Babam delirirdi herhalde.

Ama babam bir gelseydi… Şöyle oturup nereleri gezdiğini, neleri gördüğünü bana bir anlatsaydı. Annem gibi hemen babamın getirdiği hediyelere bakmazdım ben. Babamla konuşmak, en güzel hediye gibiydi bana. Ama annem bunu anlamazdı. Zaten o babamı hiç on beş dakikadan fazla dinleyememişti ki. Onun anlatacağı şeyler her şeyden daha önemliydi. Kim nerede ne yapmışsa yapmış, bizi kendi hayatımız ilgilendirirdi ama annem bunu fark etmezdi.

Arabamın kapısını açıp içeriye girdim. Burası her yerden çok babamı hatırlatıyordu bana. Motoru çalıştırıp yola çıktım. Annem bu sene ilk defa dershaneye gitmeme izin vermişti. Zaten bana alınan arabanın taksitlerini ödüyorduk, babamın da işleri kötüye gitmeye başlamıştı. Dershane de neyin nesiydi şimdi? Eve aldığı Gülizar Teyzeyi bile kovmuştu. Kadın sadece haftada bir kere geliyordu, ben elimden geldiği kadar temizlemeye çalışıyordum ama ev yine de annemin istediği kadar temiz değildi. Zaten babam geldiği için, artık evi temizlemeyecektim. Dün annemin yeniden Gülizar Teyzeyle konuştuğunu görüştüm ve bu beni gülümsetmişti. Annemin öyle garip huyları vardı ki… Eğer babamı üzerse ya da kızdırırsa aldığı hediyenin kötü olacağına inanırdı.

Kırmızı ışıkta durdum. Burası küçük bir ildi, herkes babamı ve annemi tanırdı. Benimse insanlarla tanışamamak gibi kötü bir özelliğim vardı. Ve bunun için anneme teşekkür etmeliydim sanırım. Dershanenin önüne park edip içeriye girdim. Kalbimin hızlandığını hissediyordum. Artık bunu aşmalıydım. Beni o kadar rahatsız ediyordu ki… İnsanlar, diye mırıldandım. Seni yemezler.

Sınıfımı öğrenebilmek için danışmaya uğradım. Görevli bilgisayardan öğrenmeye çalışırken oğlanın biri önce bana uzun uzun baktı, sınıfımı öğrenir öğrenmezde hızla merdivenlere tırmandı. Umarım aynı sınıfta değilizdir diye düşündüm. Ben de peşinden yavaş yavaş çıktım. Kalbime söz geçiremiyordum işte. Korkularım su üstüne çıkmaya başlamıştı.

Sınıfa girmedim. Lavaboda elimi yüzümü yıkadım rahatlamak için. Akan göz makyajımı silip yeniden yaptım. Saçlarımla biraz daha uğraştım. Aslında hepsi biraz daha zaman kazanmak içindi. Yeni olmayı hiç sevmemiştim. Aynaya bakıp gözlerimin içinde annemi görmeye çalıştım. Orada yoktu. Zaten hiç olmamıştı ama ben kontrol etmekten kendimi alamıyordum. Annem gibi olmaktan ölesiye korkuyordum.

Sınıfı kapısının önünde biraz durakladım. Koridorun başından gelen gürültünün kaynağı burasıydı demek. Gençliğimi hatırlamaya çalışarak müzik sesini dinlemeye çalıştım. Ancak bu yaşlı kalbim için o kadar zordu ki, nefesimin kesildiğini hissedince kapıyı hızla açıp içeriye girdim.

Gürültü de aynı anda kesildi. Birileri müziği kapattı. Karşıma bakınca aşağıda ki oğlanı gördüm. Harika, bekleniyordum demek. Oğlan başka birinin kolunu tutmuş konuşuyordu ama beni görünce sustu. Gözlerimi sınıfın içinde gezdirdim ve gerginleşmiş yüz hatlarımı iyice gererek gülümseyip merhaba demeye çalıştım.

İnsanların bakışları beni olduğum yere mıhlamak istercesine üzerimdeyken sınıfın köşelerindeki boş sıralardan birine oturdum. Gözlerimi yine kendimi zorlayarak etrafta gezdirdim. Sonunda müzik yeniden başlamıştı, gürültü de kesildiği yerden devam ediyordu. Rahat bir nefes alarak oturduğum yere iyice çöktüm. Benim gibi birisi için fena sayılmazdı. Ama onlar alışana kadar yeni kız olacaktım.




Bu da üçüncü anlatıcı. Romanı üç ana anlatıcı aktaracak. Bu bölüm aslında biraz daha uzundu ancak sıkılan olur diye yarıda kestim. Yorumlarınızı bekliyorum.

seithr tr



Yorumlar (4)
fatmanur zen 17.08.2011 16:13
Birden fazla anlatıcı eseri zenginleştirdiğine inanıyorum; ama burda senin işin zor olacak, çünkü okuru sıkmaman ve olayları çorba yapmaman gerek.

seithr tr 17.08.2011 16:34
Romanım ilk defa okunmuyor.Şimdiye kadar aldığım yorumlar böyle birşeyin olmadığını gösteriyor. Umarım hiç olmaz.

yağmur gülen 29.08.2011 15:08
roman yazmaya yeni başlamanıza rağmen çok iyisiniz. basit bir roman yazmıyorsunuz bunun için sizi tebrik ederim.bu sitede ki diğer romanlara göre çok daha iyi.neden diye sorulacak olursa diğerlerinden farkınız tek düzeliğin kalıbını kırmış okuyucuya yeni pencereler açmışsınız.sizi gönülden kutluyorum..

seithr tr 29.08.2011 16:36
Teşekkür ederim. Böyle bir yorumu uzun zamandandır bekliyordum. Okuduğunuz ve zaman ayırdığınız için teşekkürler...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6356
2 Firari Fırtına 4416
3 Mustafa Ermişcan 3814
4 Hasan Tabak 3524
5 Nermin Gömleksizoğlu 3172
6 Uğur Kesim 3034
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2935
8 Sibel Kaya 2883
9 Enes Evci 2595
10 Turgut Çakır 2287

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1132 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com