Denemeler

Onlardan Biri
Okunma: 916
Sibel Kaya - Mesaj Gönder


Yalnızlık ne ki? Kalabalıklar asıl yok eder insanı. İnsanlar giderler bir yerden bir yere. Yürürken, ait oldukları o kalabalığın arasındaki görüntüleri göz kırpar karşıdan ikide bir onlara. İyice ufalırlar, kendileri olmalarını sağlayan tüm farklılıklar erir gider o görüntünün içinde.

 

Öyle inadırıcıdır ki o görüntü, evden çıkmadan önce ‘ben’ diye dolu dolu tanımladıkları kendilerini bulamaz olurlar içlerinde. Sanki yayılmıştır  dört bir yana, içlerinden biri oldukları o insanlarda kalmıştır onlarca parçası. Karşıdan bakan birinin "onlar" dedikleri bir grubun üyesi olarak benzersiz tek bir yanları kalmamıştır.

 

Toplulukların böyle bir büyüsü vardır işte! Bizden habersiz bir yanımız firar etmiştir bizi ardında bırakıp. Kalabalıkları tercih etmiştir ıssızlığımıza. Onlar hangi şarkıyı söylese, hangi takımı tutsa, hangi filmi seyretse kendisi için en iyi seçenek odur artık.

 

Nasıl bir yalnızlıktır ki bu, dışında kaldığında dudak büküp küçümsediğin o insanlardan biri olmayı bile göze aldırır insana? Bir tesadüf eseri aralarına karışmışsındır, o havayı solumuşsundur içinde ıssız tek bir nokta bırakmayacak kadar insan nefesiyle dopdolu... Büyülenmişsindir. Küfürlerini, haksızlıklarını, onlarla ilgili tüm bayağı gördüğün şeyleri silip giden bir kucaklayışla seni aralarına almışlardır. Hangi yanın sıcak gelmiştir çözemesen de, onlara gülümsemişsindir bir şekilde.

 

Onlarınkinden daha büyük bir sıcağı sana verecek bir şey ya da biri olmadıkça kendine ihanet etmeye devam eder, bunu yüzüne vuracak her ortamdan köşe bucak kaçarsın çaresizce. Bu yüzden onlarla daha çok vakit geçirir, kendine iyiden iyiye sırtını dönerken, aslında sen de bilirsin gerçekte ait olduğun yerde olmadığını. Geçici bir duraktır burası. Var olmak istediğin yere varıncaya dek nefesler biriktireceğin, seni yarı yolda bırakmayacak kadar adımlarını güçlü kılacak bir mola yeri…

 

Bunu hatırlatırsın kendine her gece. Kendinden geride kalan birkaç parçana sıkı sıkı sarılır, “Dayanın!” dersin. “Yılmak yok. Daha güzel bir yer var. Sakın kaybolayım demeyin. Yoksa oraya gidecek en küçük bir parça kalmaz ben’den geriye. Çakılır kalırım bu yabancı yerde, gerçekten ‘onlardan biri’ olurum.”




Sibel Kaya



Yorumlar (3)
Sibel Kaya 17.11.2011 15:05
Ramazan ben zaten karamsarım. Resmimden de belli oluyor zaten. Yüzümden düşen bin parça... Ama senin resmine bakan dünyanın en pozitif insanı olduğunu düşünür. O yüzden öyle karamsar yazılar sana pek yakışmıyor hemşerim :))

Sûnî Teneffüs 17.11.2011 16:49
Aşağıdakilerden hangisi yukarıda, yukarıdakilerden hangisi aşağıda? Yalnızlık ve kaybolmak. Süper ikililer bence. Satırların ahengi mevcut ama sanki tuzları az biraz. Tuzunu arttırırsan, ancak o zaman denemen olur feyyaz.

Feyyaz: çok verimli, bereketli. (su için) gür. eliaçık, cömert

Sibel Kaya 17.11.2011 16:59
Haklısın... Daha sıcak bir anlatım kullansam düşüncelerimi çok daha iyi ifade edebilirdim.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6340
2 Firari Fırtına 4401
3 Mustafa Ermişcan 3789
4 Hasan Tabak 3506
5 Nermin Gömleksizoğlu 3156
6 Uğur Kesim 3023
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2899
8 Sibel Kaya 2870
9 Enes Evci 2580
10 Turgut Çakır 2277

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1279 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com