Şiirler

ADINI KOYAMADIK...
Okunma: 1138
&&&&&&& ... - Mesaj Gönder


Ne söylesek..
Paha biçilmez.
Canı ucuz bir evrende
Varlıklarını can sayanların gözünde.
Yapmacıktan nefretleri kavgaların sebebine koymak kadar,
Sebep olmakta ağırdır nefretlere.
İçimize düşmeyen bir nefreti anlatmak ,
Kim bilir ne yalandır nice dillerde.

Dünya’nın üstü başı kirleniyor diye bağırdığımız günden bu yana,
Defalarca yıkanmış çaput parçalarının aklığında,
Yırtılsın,kopsun zaman.
Yamarız,yeni günlere defalarca.


Kancıklık sıçradı parmak uçlarına dediğimiz an’dan beri,
Bir yanı koptu dizelerin,ezgileri bozuldu türkülerin.
Üzerine solunmaktan buğulanmış cam parçaları,
Sıçradı evrenin üzerine
Delindi.
Olsun!
Yeter bir asır daha parmaklarımızı bu uğurda lime lime parçalamaya.


Öcümüzü alacak hırslarımızı bandajlayıp,kabuklandırdığımız günden beri,
Şahlaya şahlaya giden atlardan indirdik öfkelerimizi.
Kaldıysa içimizde bir soru ,öfkelerimize
Bindirdik onu  gamzelerimizde şahlanan gülücüklerimize.


Savaşın bittiğine dair yahut barış çanlarının çalındığına,
Kimseden bir ipucu beklemedik.
Kimseye yan  gözle bakmadık,
Baharda açan çiçeklere bile.
Korktuk ara sıra,
Artık bize söylenmeyecek ,baharların geleceği yangısında
Bahar bütün gövdesiyle koşuşturdu.
Geleceğinin müjdesiyle camlarımıza.


Gebe kaldığını da öğrendik rüzgarların,
Uğultularında bir gerçeği bekledik.
Yaşamak çarpıntısıdır bu yahut yaşatmak çarpısı.
Bir kucak dolusu rüzgarı kendi fısıltısına ekledik.
Fırtınalar değil şimdi kopan,
Bir sevincin kucaklanması yahut bir babanın ıslık çalarak ağlaması.


Yokuşlar çıktı karşımıza,
Geçitleri tutulmuş, önüne barikatlar kurulmuş.
Alnımızın ortasında bir çentikle mimlenip,
Yolumuzun ortasında uçuşan kanatlı bir kelebektik.
Ne geçit ne de engel bilemedik.




Günden güne köşeleniyor Dünya,
Elimizde bir zımpara,dilimizde bir nara,
Çıkarlarımızı hiç koymadan yolumuza,
Uzanıyoruz.
Bir o yana bir bu yana.
Çapurlaşan Dünya,gülümsüyor Ay yüzlü bir nidayla.



Duyun sesimizi,
Ey arzı anlama  hazzına varanlar.
Boşa çıksın bir şiirin son dizedeki çırpınışı,
Tıkansın bir kelebek kozasını yırtarken.
Yerle gök yekpare olsun sonunda.
Bir çift göz,bir yumruk dolusu yürek ortasında,
Neye yarar,yıkılanlar.
Neye yarar çırpınanlar,
Neye yarar yalanlar.
Varlık inkar edilmedikten sonra.








&&&&&&& ...



Yorumlar (4)
HALUK DOĞRAMACI 29.01.2012 10:29
Özgül... bacı,her pazar sabahı keyifli dizelerini okutup evimizin içine taşıyorsun.Her cümlesi ayrı ayrı manidar bu şiir için sana teşekkür ediyorum.

Güzel yüreğin zeval görmesin be kızım.

Comert Sen 29.01.2012 16:46
Adi herkeste sakli kalsin...

&&&&&&& ... 30.01.2012 11:26
Haluk Bey,teşekkür ederim.Sizin şu hitap şeklinize söylenecek bir şey bulamıyorum.Kızım ha,teşekkürler.

Cömert,şiire isim bulmakta zorlandım,zaten şiirdeki duyguları tadanlar bir ad bulamazlar...

Zana,zengin imgeli temasız şiir olsun bu.Ben temasıyla imgesini ayırmadan okuyabiliyorum.O yüzdende çok güzel olmuş diye arkasında duramasamda,sevdim bu şiiri.TEŞEKKÜRLER..

Ayşegül Atlı 7.02.2012 19:09
Kelimeler bu kadar mı yerine oturur bir şiirde...Her dizesini hissederek okudum...YÜREKTEN TEBRİKLER...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6468
2 Firari Fırtına 4511
3 Mustafa Ermişcan 3982
4 Hasan Tabak 3640
5 Nermin Gömleksizoğlu 3265
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3137
7 Uğur Kesim 3109
8 Sibel Kaya 2977
9 Enes Evci 2677
10 Turgut Çakır 2351

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:3146 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com