Emine Ekmen  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 39 Puanı: 1044

14 Temmuz 2011 Perşembe 
Romanım " HAYATLA SAVAŞMAK" deneme yazısı. (İyi ya da kötü eleştirilerinizi bekliyorum)
Okunma: 1360

       _HAYATLA  SAVAŞMAK_
(Bölüm 1-Okul yıllarım)
     Sabah’ın erken saatlerinde saat
çalmasıyla uyanmıştım. Yorgun bir şekilde yataktan kalktım. Elimi yüzümü
yıkayıp kahvaltımı yaptım. Çanta almamıştım. Okulun ilk günü ders olmaz diye
düşündüm. Sadece alınacak kitap isimlerini yazmak için bir defter yeterdi.
Paltomu giydim. Yola koyulmak için arabaya bindim.Okula geldik ailece. Okulda sıra olduk. Annem
ve babam kendi okuluna gitti. Annem ortaokulda Türkçe derslerine giriyordu,
babam ise fen bilgisi derslerine giriyordu. Ortaokulda ikisi de benim
öğretmenlerimdi. Benim okulum ortaokulun üst kısmındaydı. Okulun yukarısını
bölüp lise yapmışlar. Yan taraftan da kapıyı açmışlardı.
Okulun bahçesinde sıra olduk. Okul
müdürü bir konuşma yaptı.
    _Yeni bir dönem yılına girmiş
bulunmaktayız. Hepinize hayırlı uğurlu olsun.
Zil çalmıştı. Sınıflarımıza gittik. Bir
öğretmen sınıfa girdi. Sınıfça ayağı kalktık saygı icabı.
_”Günaydın çocuklar.”
_”Günaydın öğretmenim.”
_”Evet, çocuklar oturabilirsiniz.”
Deyip öğretmenler masasına öğretmen
oturdu. Biz de sıralarımıza oturmuştuk. Öğretmenimiz bayandı. Fazla kilolu
değildi. Öğretmenimiz bizlere gülümsüyordu.
_”Ben sizin Türkçe öğretmeniniz Ayşe. Bu
ilk gününde birbirimizi tanıyalım. Buyurun ilk sizden başlayalım.”
Sınıftan solda oturan ilk öğrenci
kalktı. Erkekti.
_ Benim adım Mustafa.” Dedi ve sonra
yanındaki kalktı ayağı.
_Benim ismim Ali.
_Benim ismim Fatma.
_ Benim ismim Eda.
_Benim ismim Ömer.
_ Benim ismim Hasan.
_Benim adım uğur.
_Benim adım Fatih.
_Benim adım Tülay
_Benim adım Ayla.
_ Benim adım Gülay,
_ Benim adım Deniz.
Sıra bana gelmişti.
_Benim ismim Emine dedim.
Yanımda da Gülsüm oturuyordu. O da
kalktı.
_ Benim ismim Gülsüm deyip oturdu.
Bir sınıf kendi ismini hocaya tanıttı.
Hoca yoklamayı aldı. Daha sonra teneffüse girdik. Teneffüste okulun bahçesine
çıktım. Diğer arkadaşlarımı izledim. Herkes birbirleriyle konuşuyorlardı.
Kimisi okuldaki yakışıklı erkeklere göz gezdiriyordu. Kimisi birkaç arkadaşıyla
okulun bahçesinde dolaşıp geziniyorlardı. Kimisi kantinden bir şeyler alıyordu.
Ben sessiz sedasız bahçede durup onları izliyordum.
Sınıfımızdaki bazı arkadaşlarımı
tanıyordum. Tülay arkadaşım ortaokuldan arkadaşımdı. Çok çalışkan bir kızdı.
Hep notlarım 100 olsun diye uğraşırdı. Hiçbir eğlenceden de geri kalmazdı.
Ortaokulda iken çok yakın bir arkadaşım değildi. Kendi arkadaş gurubuyla
gezerdi. Ben de her zamanki gibi kendi halimdeydim.
Sınıftan Semiha’yı da tanıyordum. O da
ortaokulda bizim sınıftaydı. Ders konusunda iyi değildi. Çok duygusal
birisiydi.
Sevil’i de tanıyordum. Semiha ile
gezerlerdi. Lise yıllarında da beraberlerdi. Ben arkadaş ortamına fazla
girmezdim. Onlar kendi hallerinde, ben ise kendi halimdeydim. Onların kafa
yapısı benim kafa yapıma uymuyordu. Bu yüzden fazla içlerine girmezdim. Hiç
biriyle küs değildim. Fazla da arkadaş içine girmezdim. Arkadaşlıklarım okulda
sürerdi. “Selam nasılsın?” “iyiyim, teşekkür ederim.” bu şekilde bir arkadaşlıklarım
vardı.
Okulda kendimi beğenmiş biri değilim.
Dışarıdan nasıl görülüyorum, ne derecede anlaşılıyorum bilemiyorum. Artık beni
nasıl değerlendiriyorlarsa bilemiyorum. Okuldayken benden zayıf olan
arkadaşlarımı ders çalıştırırdım. Anlamadığı konuları anlatırdım onlara. Kendim
iyi not alayım diye düşünmezdim. Onlarda başarılı olsunlar, iyi bir yerlere
gelsinler isterdim. Yardım etmeyi severdim. Bazı arkadaşlarım iyi not alsalar
bile sadece kendilerini düşünürlerdi. Tülay arkadaşım öyle biriydi. Yazılı günleri
“ders çalıştın mı?” diye sorduğumuzda “ hiç bakmadım, çalışamadım” derdi bize
karşı. Yazılı gününde de hepimizden yüksek notları alırdı.
Sevil ile Semiha arkadaşımla da pek
yakın arkadaşlığım olmamıştır. Onlar dersten ziyade sevgilileriyle takılmayı
severlerdi. Tabi yazılı günlerinde de geçer bir not alırlardı. Ben sadece
derslerimi düşünürdüm. “Bu notum biraz düşük oldu çalışıp düzeltmeliyim”
derdim. 80 alsam bile “ bu dersten notum 80 oldu, çalışıp 100 olsun” diye
düşünürdüm. Geçerli bir not almak bana yetmezdi. Yapabildiğimin en iyisini
yapmak isterdim. “Çalışıp neden notlarım 100 olmasın ki” diye düşünürdüm.
Sevgili işine pek girmezdim. Geleceğim
iyi olsun, iyi yerlere gelmeliyim, iyi bir mesleğim olsun isterdim öncelikle.
“Her şeyimi kurduktan sonra Allah bir gün evleneceğim kişiyi önüme çıkartır
acele etmeye ne gerek var?” diye düşünürdüm. Daha yaşım da evlilik çağına göre
erken olduğunu düşünüyordum. Daha 16 yaşındaydım.
Okulda
Ayşe Öğretmenimiz yoklamayı aldıktan sonra bizi evlerimize göndermişti. Eve
ailece birlikte geldik. Komşular bize gelecekler diye evin tozunu aldım. Annem
pasta pusta hazırlarken ben evdeki bulaşıkları yıkar, kurular yerine
yerleştirirdim. Ev işlerinde anneme yardım ederdim.

Yorumlar (1)
Emine Ekmen 15.07.2011 22:14
Hiç bir yorum yapılmamışsa bu roman deneme yazısını güzel bir yazı olarak algılıyorum. Bu küçük bir yazısıydı. Devam edeyim mi yoksa devam ettiğime değmeyen bir yazı olup olmadığını anlamak için yayınlattım. Daha ne sahnelerimiz olacak bu romanımın içinde.Esas o zaman topluma faydalı hale gelecek. Okuyan herkese teşekkür ederim.Bundan sonraki "HAYATLA SAVAŞMAK (BÖLÜM1 OKUL YILLARIM)" başlığı altında tam bölüm bitirip sunmayı düşünüyorum. İyi çalışmalar arkadaşlar.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6340
2 Firari Fırtına 4401
3 Mustafa Ermişcan 3789
4 Hasan Tabak 3506
5 Nermin Gömleksizoğlu 3156
6 Uğur Kesim 3023
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2899
8 Sibel Kaya 2870
9 Enes Evci 2580
10 Turgut Çakır 2277

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1269 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com