BARIŞ GÖKSÜ  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 51 Puanı: 867

11 Ekim 2011 Salı 
ORHAN'IN BÜYÜK SIRRI [ SON BÖLÜM-FİNAL]
Okunma: 604

Düşünüyordu. Aklına başka bir şey gelmiyordu. Uzun bir zamandır; bunun olması için hayal kuruyor, olmayacağını bilerek büyük bir inatla yoluna devam ediyordu. Hani bazen olmasını çok istediğimiz bir şey olur; onun için çabalarız, onun için yaşarız, bizim için var olmamızın bir sebebidir.
Aklından geçenleri, kendine söyleyeme cesaretinde bulunamıyordu. Sanki bunu söylemek sevdiği herkese ihanet etmek gibi geldi ona. Yüzü, kâğıt gibi beyazdı. Elleri; soğuk ve titriyordu. Birden, çok sevdiği annesi geldi aklına. Onu ne kadar sevdiğini bir kez daha hatırladı. Annesi ile yaşadıkları hatıralar gözlerinin önünden bir film şeridi gibi geçti. Hatırladıkça her anı gözlerinden döküldü yaşları. Dayanamadı. Ağladı.

Zor olsa da bir karar vermiş ve verdiği kararı uygulamak istiyordu. Artık; arkadaşları onun için sevinmek, onun için üzülmek zorunda olmayacaklardı. Büyük bir umut ile kurduğu hayallerini bir kez daha düşündü. Derinden düşündü bu kez. Ulaşamadığı ve uğruna ölmeyi düşündüklerini aklına getirdi. Evet. Hiçbir işe yaramadığı konusunda kendine yalan söyledi bir kez daha.

‘‘Eğer hayallerim yoksa niye ben varım ki?’’ diye, düşündü kendi kendine. Yaşamak artık kaldıramadığı bir yüktü onun için. Anlamsız gelen beyhude seslerden başka bir şey değildi. Oysa birkaç ay önce her şey onun için çok farklı değimliydi? Gözleri masanın üstünde duran siyah deftere ilişti. O defterde geçen anılarını, yazmak için nasıl kendini paraladığı günlerini hatırladı.
Masanın üstünde duran defterden bir yaprak koparıp, bir şeyler yazmaya başladı. Yazarken; bir yandan ağlıyor, diğer yandan kâğıda bir şeyler yazmaya devam ediyordu. Yazıyı bitirdikten sonra; kâğıdı güzelce katlayıp bir zarfa koydu. Zarfı herkesin görebileceği bir yere koymaya dikkat etti.
Masanın üstünden silahı aldı. Titreyen elleri, silahı kafasına doğru getirmeye başlarken; bakışları odanın içini süzüyordu son kez. Korkuyordu silahın namlusunu tutarken kafasına. ‘‘Korkunun eceli bir faydası yok’’ diye, cesaret vermeye çalıştı kendine. Aslında cesaret vermekten çok, kendini kandırmaya çalışıyordu. Gözlerini yumdu.

Orhan’ın annesi; odadan içeriye girip, yerde cansız olarak yatan oğlunun cesedini görünce, koşup oğlunun cansız bedenine sarıldı. Ağladı. İsyan etti yaşlı kadın. Masanın üstünde duran beyaz zarflı mektuba ilişti gözü. Okumak için açtı zarfı. Mektubu okudukça ağladı. Gözyaşları; pınar olup aktı durmadan.

SON

Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6338
2 Firari Fırtına 4399
3 Mustafa Ermişcan 3787
4 Hasan Tabak 3503
5 Nermin Gömleksizoğlu 3154
6 Uğur Kesim 3022
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2897
8 Sibel Kaya 2869
9 Enes Evci 2579
10 Turgut Çakır 2276

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1867 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com