umut berker  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 53 Puanı: 846

2 Ağustos 2009 Pazar 
Gidiyorum...
Okunma: 2041

Tekerleklerin savurduğu toz toprak kalıyor benden geri. Umarsızca arkamda bıraktığım o küçük şehre, geride kalan hatıralarımı üflüyor rüzgâr. O hatıraları benden çalan, unutulmak üzere terk etmeme sebep olan kişi şu an ne yapıyor acep? Otobüsün camına başımı yasladığımda zihnimde onun yüzünü canlandırıyorum. Denizin en güzel mavisini almış gözleri, denize bir şey kalmamış. Ve ben o gözleri gördüğümde anladım denizin neden böylesine hırçın olduğunu bu küçük şehirde. Kıskandığından elbet. O denizi bile kıskandıracak maviyi gözlerinde gördüğümde, bunun benim gördüğüm son mavi olduğunu hemen anladım. Bir daha hiçbir mavi öylesine saramaz ruhumu en derinden. O bembeyaz ten, o kadar güzel ki, kar yağmaz bu küçük şehre utancından. O dünyanın en güzel sarısı olan saçları burada dalgalandıkça, güneş elbette saklanır o bulutların ardına… İşte ben bu güzelliği bıraktım ardımda, gidiyorum…

Ah bir bilebilseydim o güzelliğin arkasında yatan vefasızlığı, inebilseydim ruhunun derinine de anlayabilseydim ondaki bu dinmez hırsı, bu sahip olma arzusunu… Bilebilseydim böyle yanar mıydım hiç? En başında anlayabilseydim böyle her gün ölür müydüm? Gecenin sustuğu anda yatağımdan kan ter içinde fırlayıp çölde su arar gibi tenini arar mıydım? Ah böyle yanar mıydım? Yanardım elbet… O gözleri gören yanmaz olur mu?...

Beni kendine mahkûm etti önce. Kölesi etti. Nasıl da sevdirdi daha ilk günden. Aciz bir bağımlı oldum. Yüzünü görmeden, ismini anmadan dakikam geçmez oldu. Sonunda ise bir zengine yar oldu. Sordum neden diye, mantıklı olmak gerek dedi. Arkasını döndü ve gitti. Ay gitti, güneş gitti, ömür gitti o giderken. Benliğim gitti gidişinde. O gitti, ben bittim…

Küçük bir sahil şehriydi yaşadığımız yer. Ne yöne baksam onu görür oldum. Her nefes alışımda o doldu ciğerime, boğdu beni acımasızca. Her sabah uyandığımda duyduğum ilk ses onun hayalimdeki sesi oldu: “Mantıklı olmak gerek”…

Ben de mantığıma kulak verdim, gidiyorum. Otobüsün tekerleği döndükçe eziyor yüreğimi. Bir otoban soğuğunda bırakıyorum sevdamı. Aç, susuz ölsün diye. Sonsuz kışın zifiri karanlığı örtüyor hayallerimi. Bense yok olmalarını izliyorum sessizce. Gözyaşlarım eşlik ediyor bu mateme. Gittiğimde bu aşk bitecek mi? Bilinmez. Ancak şuna eminim ki, bu aşk bitse de bir daha sevmeyecek yüreğim böyle delicesine. Bir daha çarpmayacak bu kalp hiçbir kar beyaz ten için. Bir daha hiçbir mavi yakmayacak içimi böylesine. Güneşi utandıran o güzel yüz bir daha avuçlarımda olmayacak. Bense yanacağım bir ömür boyunca onun güneş yüzünün hasretiyle…


Yorumlar (2)
Ela ... 5.08.2009 14:24
Güzel kızın mantığı süpermiş..(!):) O güzellikle o mantığın bir arada bulunması yazık ya..:) Umut Bey, o kadar güzel anlatımınız var ki, kızın mavi gözleri, beyaz teni, sarı saçları hemen gözümde canlandı.. Güzeller güzeli bir kız ama mantığına diyecek birşey yok..:D Çok güzel bir yazı. Tebrik ederim Umut Bey.. Elinize sağlık...:)

umut berker 5.08.2009 15:09
ela hanım yorumlarınızla yazılarımı süslediğinizi görmek çok güzel. her daim görebilmek umuduyla, teşekkürler...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6331
2 Firari Fırtına 4392
3 Mustafa Ermişcan 3777
4 Hasan Tabak 3481
5 Nermin Gömleksizoğlu 3146
6 Uğur Kesim 3016
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2884
8 Sibel Kaya 2863
9 Enes Evci 2573
10 Turgut Çakır 2269

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1668 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com