fatmanur zen  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 146 Puanı: 412

19 Temmuz 2013 Cuma 
-DAĞINIK-
Okunma: 971

    Bir oda verildi bana, küçük ama fena sayılmaz. Günümgenellikle burada geçer. Bir tane yatağım ve masam var işe yarayan. Ama görmeniistemem her şey üst üste. Topluyorum etrafı yeniden dağılıyor, ben karmaşık,oda karmaşık, duvarda ki ufak resim anlamsız  ters çeviresim geliyor. Bir kupam var çay kahve içiyorum. İçi esmerleştikahveden olsa gerek. Hiç bakmadan almıştım üzerinde Atatürk resmi var.Karanlık.. genelde  böyledir bura.Perdeleri açsam da aydınlanmıyor, karşıdaki bina güneşimi engelliyor,yada  güneşbana  gelmek istemiyor. Sıcak
buralar  benim  alıştığım iklimden  farklı. Dizlerime  kadar  gelmiyor kar, evlerin çatılarından  buzlar sarkmıyor, sarkmasın zaten burada  onlara  ulaşmak zor. Yüksek  bir yerdeyim balkondan  deniz görünüyor. Karşı  komşumla  göz göze geliyoruz, selam  vermem gerekir  değil mi, tanımıyorum ama. Rusya’dan  gelen soğuk hava esintisi ciğerimi  yakıyor. Odaya  girerken sıcak  havayla karşılaşıyorum, tam içim ısınacak aklıma sen geliyorsun; çünkü  ısınırken yanımda  hep sen olurdun bilinçaltı  işte  zamanın  bir yerinde çıkıyor. Bunalıyorum zaman  zaman  dışarıya çıkmak istiyorum; giyiniyorum, saçımı topluyorum, senin sevdiğin hafif çiçek kokusunu sürüyorum… Gidemiyorum, gidecek bir yer yok ki… 

    Bir odaya  ne kadar  anı sığabilir ki. Yine  dağılmış  her  yer. Oysa  ben hep  yerimde  oturuyorum. Aynı  duygular, düşünceler  birbirini  takip ediyor. Birileri  geliyor, gidiyor. Yine  akşam oluyor; daha  kısa zaman  önce fırtınalı  bir kışa  şahit olurken,  kendimi  yaz  gecesinde  serin bir  meltemin   verdiği ürpermeyle irkilerek  buluyorum.Oda  yine dağınık oysa  ben  hep  yerimde  oturuyorum.  Mevsimler günler gibi  çabuk  geçiyor.Penceremden  dışarı  bakıyorum; bu ağaç  ne  zaman gelmiş  buraya  oysa dün  böyle  bir ağaç yoktu? Yine  dağınık; nasıl  oluyor  anlamıyorum… Her  zaman ki yerimeoturuyorum masanın üstündeki kitaptan bir cümle  okuyorum: hayat zaten bir  senfoni değil midir?...

   Sahibine hiç  ulaşamayacağını bildiğim mektubuma son verdim. Bunlardan binlerce tane var; dolabımın gizli bölmesinde. Bura bir yurt, iki kişilik daracık bir oda…



Yorumlar (2)
atıf kaçar 29.07.2013 10:20
güzel olmuş.:)

Tolga Akçagül 1.08.2013 19:09
güzel..



İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6356
2 Firari Fırtına 4415
3 Mustafa Ermişcan 3813
4 Hasan Tabak 3524
5 Nermin Gömleksizoğlu 3171
6 Uğur Kesim 3034
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2934
8 Sibel Kaya 2883
9 Enes Evci 2594
10 Turgut Çakır 2287

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1351 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com