&&&&&&& ...  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 130 Puanı: 465

26 Ağustos 2013 Pazartesi 
Kıyamet Kopmadan Deklere
Okunma: 709

   Kapı çalıyor,yüzünde ablak bir ifade gezinip duruyor.Adı;Arkadaş,olması ve olmaması lazım gelmeyen yaşanmışlıkların hatırına durmuş kalan, gitmesi ya da gitmemesi ifadesiz olan bir arkadaş.Sıcaktan çok sıcaktan gelmiş belli,arsız ama sevimli gülümsemesi yok suratında.
  Hoş geldin dedirtmeden kendine ,'ne oldu?' diye sordurtuyor.
  Elinde dökümanlar,
   Ne bunlar ?
   Açıklaması yok!
   Konuşmuyor!
   Bakıyorum,anlamıyorum,numaralar tanıdık olanlar tanınmayanlar,onlar bunlar.
   Biraz oturmamı söylüyor
   Ben artık bakmadan öte okuyorum,şaşkınım.Okuyorum hala şaşkınım.
   Şaşkınım.
   Şaşkınımmm..
   Bir ara aklıma takılıyor,bunları okumaya hakkım yok.Ne hakkı ya!
  .....
   Telefonum çalıyor,güvenli bir sesle başka bir bilirkişi, dökümanların resmiyetsiz olduğunu ama resmi bir makamdan çıktığını onaylıyor.
 
   Okuyorum,okuyamıyorum.Nerdeyim ben,neredeydim ben.Bu nasıl bir Dünya.Bu neyin gayesi,çok   kirli!
   Yüzüne bakıyorum,gözlerini kaçırıyor.Biliyor başına gelecekleri gözümün önünden kaçıyor.
   Ve giderken,biliyordum;Çünkü kendimden biliyordum diyor.


...
  Dışarıdayım,sıcakta trafiğin içinden geçiyorum,yüzlerce yüz.Pis kokular,parfümle karışık adı insan olarak geçen yüzlerin kokuları.
   Burunlar,üzerlerinde çift çift gözler,ifadeler.
   Hangisinin içine insan sığmış ki diye tanımadığım simalara lanetli bakışlar,öfke değil!
  Bir tanesi diyorum bir tanesi elini kaldırıp suratımı tokatlasa;Hiç kızmayacağım biliyorum.
  Çocuklar,sadece onlar.Onlara bakmak garip bir esinti bırakıyor,hız limitin üstünde yavaşlıyorum.
  Durağa yakın bir yer su içmem lazım,yaşlı kadın sesleniyor;”Kızım beni bir terminale götürsene”
  İçimden ve dışımdan ‘Hayır’diye bağırıyorum,ilerlerken ters bir dönüşle teyzeyi alıyorum.İnsanlık olsun diye değil belki kazınır içimden diye.Öfkeliyim!
  Teyze anlatıyor,sıcaktan havadan,duymuyorum.
  Aklımdan çıkmayanlar evden beri peşime takılanlar,ne arkadaşlık yapanlara ne de yalanlarına inanıp yalandan Dünya kurup içine beni çağıranlara kızmıyorum,öfkeliyim!
  İçimde ki insan’ı çıkaramadığımdan,dört harf üzerine kurulmuş dünyada dört harfin krallığının yıkımışlığını kendime ispatımdan.
  İspat,ne ilginç kelime,şimdi mutlu olup haklılığını ispatlayanlar şimdi ispatının mümkün olmadığı evrende öteki dünya deyip sığındıkları yüzleşmeye erteleyip avunanlar bir de hiç bilinmez sanıp yarattığı dünyanın kahramanı olanlar.
  Para mı?Arzu mu?  Hangisi acaba kapıları kalıcı kılan.Bu ikisinin hırsından çıkan yolların kavuştuğu limandan huzur duyarken aldığınız hazlar mı sizi sevimli kılan.
Sözüm yok,sözün bittiği yerde.
   Hazımsızlığım var her şey tamamda,yutarımda kızarımda öfkelenip ağlarımda,yazık valla o Mayıs ayının o gün ki konuşmasına. Öyle aklımda.Acıyorum ve ben acıdığım zamanda içimde kalbim kan portakalı gibi çırpınır.Yazık!

  Vakit,kriz yönetiminin en şımarık çocuğu lakin geçiyor,sakinim ve huzurlu.Üzgünüm bir o kadar.
   Yüze vurma,lanet etme,yüzleşme,küçük düşürme,söyledikleriyle karşılaştırma ya da susup bildiğini söyleme.Yok bunlar hayatımda.
   Sadece susmak zamanı vakit.Hiç konuşmadan içine içine akıtarak kendi kanında boğarak bildiklerimi yutkunma zamanı.Tanıdık zamanlardan,çabuk geçer.
  .
   Sonuç yok yani,yaşadığım gördüğüm bildiğim,inandığım yeridir hep beni mutlu kılan.
   Gülüyorum ama bugün tek bir koku duymak istemiyorum.Açlığımı tetikleyecek her koku bünyemde tahribat yapacak biliyorum.Midem bulanıyor.Konuşamıyorum.
    Bir şey öğreniyorum ya yokluk ya varlık her anlamda bunun kokusu ne zaman adı insan geçen bir varlığın içine gereğinden fazla girerse o bünyede koku yapıyor. Kokusu sızıyor sonra ona ,buna.Ben o kokuları çok duydum,boğulmadım ama bu sefer gerçekten midem bulanıyor.Bu kadar acizleştiren ne insanları,korkuyorum.Bu tehlike büyük,insanlar gerçekten büyük yalanlar üzerinde yaşıyorlar.Üzülüyorum.Gücümden ve kaldırıp doğrulmaktan korktuğum her gün gibi bugün daha çok  korkuyorum.   
  Vay  be!
   

Yorumlar (1)
Fatoş Nihal Aytaç 27.08.2013 00:30
Öfkeden sonraki üzüntü asıl üzüntü ya Özgül, konunun içeriğiyle sen muhattap olmuşsun bize edebi yüzü yansımış biraz da ana teması.
Şiişt geçti tamam diyesim geldi sana.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6381
2 Firari Fırtına 4436
3 Mustafa Ermişcan 3844
4 Hasan Tabak 3550
5 Nermin Gömleksizoğlu 3191
6 Uğur Kesim 3048
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2984
8 Sibel Kaya 2903
9 Enes Evci 2613
10 Turgut Çakır 2300

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:868 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com