Arif Özlü  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 98 Puanı: 561

27 Ağustos 2013 Salı 
BÜYÜDÜKÇE UZAKLAŞIYOR İNSANLAR.
Okunma: 845

Hayata geride başlamıştı bizim sokağın çocukları.Çıkmazdı sokağımız , hayallerimiz gibi.Dört bir yanda ''umutsuz'' gençler.Duvarda soldan sağa dizilmişler , ellerinde sigara , ceplerinde uyuşturucu. Beklentileri yok hayattan . Kiminin babası yok , kiminin anası , kiminin abisi ölmüş , kiminin kardeşi . Dedim ya , hayata geride başlayanların sokağıydı sokağımız. Paramız olmadığı için havuza gidemezdik , havuza gittiğimizde de aç kalırdık. O yüzden bir kaç liramız olduğunda havuza diye evden çıkar , baraja giderdik.''Kardeşim'' dediğimiz insanları bizden söküp alan baraja..Yine paramız olmadığı için ''halı saha''yı pek bilmezdik , ya sokakta oynardık ya da barajdaki sahalarda.Dönüşte yürümek zor gelirdi , atlardık kanala eve kadar akıntıyla beraber.Okul , bizim için eğitim demek değildi , iş yapmaktan kaçmak için giderdik . Kimimiz tablada , kimimiz bakkalda , kimimiz inşaatta , kimimiz de elektrikçide çalışırdık boş zamanımızda.Hepimizin hayalleri vardı ama yine de. Kimimiz polis , kimimiz asker , kimimiz çöpçü olmak istiyorduk.Çöpçü olmak isteyen de bendim.Çünkü onların şapkası vardı,benim yoktu.Onlar kamyonun arkasında geziyorlardı , ben gezemiyordum..Beraber gülle(misket) oynadığın insanlar , beraber maç yaptığın , beraber kavgalara girip dayak yediğin , beraber hayaller kurduğun , kumdan köprüler kaleler yaptığın insanlarla gittikçe uzaklaştırıyordu hayat..Belki de sadece ben uzaklaşıyordum , belki de çocukluğumun saflığı yok oluyordu..Büyüyorduk hepimiz , göçüp gidenler de oluyordu aramızdan , giderken tekrar görüşmemek üzere (!) görüşürüz diyorduk.Önce aydan aya , sonra bayramdan bayrama sonra ise hiç gelmiyorlardı.Büyüdükçe uzaklaşıyorduk.Düşüncelerimiz uyuşmuyordu , desteklediğimiz sistemler uyuşmuyordu , sevdiğimiz şeyler zıt düşüyordu.Ama çocukluk arkadaşlarıydık.Bir çoğuyla da kuzendik.Ama her şeyden önce arkadaştık,hem de çocukluk. Bizim buraların yıkılacağını duyduğumdan beridir içimde hep oturmuş bir hüzün var.Hepimizin ayrı ayrı yerlere gidip , bir daha asla şu anki ortamı yaşayamayacağımızı düşünmek canımı sıkıyor.Canımı sıkıyor , kardeşimden öte gördüğüm insanlarla aramızda mesafeler olacak olması.O mesafelerin gittikçe artıp , sonra akıl almaz bir hale gelecek olması.Ama elden bir şey gelmiyor.Çekilmiş olan bir kaç fotoğraf , beraber kurulmuş bir kaç hayal ve evlerimizle beraber ayrılacak olan hayallerimiz , yıkılacak olan evlerimiz.. Bir daha bu sokağa girdiğimde , aynı yerinde göremeyecek olduğum evlerimiz..Ve insanlar , kardeşlerim , gidecek olan birer birer..

Yorumlar (1)
Firari Fırtına 30.08.2013 00:10
Yazınca oluyormuş di mi?
Kalemine sağlık.

Sevg...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6329
2 Firari Fırtına 4392
3 Mustafa Ermişcan 3777
4 Hasan Tabak 3481
5 Nermin Gömleksizoğlu 3146
6 Uğur Kesim 3016
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2884
8 Sibel Kaya 2863
9 Enes Evci 2573
10 Turgut Çakır 2269

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1003 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com