Mehveş Maden  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 1313 Puanı: 28

3 Mart 2016 Perşembe 
LODOS
Okunma: 616

  
 
        Kasvetli bir güne uyanmıştım.Gri,basık ve altından ne çıkacağı belli olmayan günlerden biriydi. Güzel şeyler beklenmeyecek türden,hani,bilirsiniz işte.Boğuk sesler, belirsiz kımıltılar ve tanımlanamayan görüntülerin insanda bıraktığına benzer o tekinsiz duyguyu bastırmaya çalışarak kendime alçak gönüllü bir yol çizdim.
       Sabah kahvesini içmek için anneme doğru yola çıktım. Marketten gazetesini aldım. Kime
rastlasam yüzü çamur gibiydi. Bu mahallede selamlaşmak adeti henüz kaybolmamıştır.Ama bu gün, selam vermek insanlara eziyet çektiriyordu sanki.
       Erken çiçeklenmiş cadde boyunca bir kaç seyyar satıcıya rastladım.Derme çatma arabalarında geçmişi satıyorlardı. Melamin çay tabağı, teneke çay kutusu, kristal sigaralık, sararmış kapaklı kitaplar ,cafcaflı dükkanlardaki akranlarının parlatılmış hallerinden uzak ,müşterilerini bekliyordu.Kent dönüştükçe daha çok iplik pazara çıkacaktı.
       Kediler imkansız şekiller verdikleri tüylü gövdelerine başlarını gömmüş, uyukluyordu.
       Lodosun balıksı kokusu kavgacı bir yaratık suretine bürünüp bana çarpmıştı sanki. İkide bir yalpalıyordum.Şunun şurasında yirmi dakikalık yol yürüyecektim. Ama akıntı çağanozu gibi yan yan gidince ancak yarım saatte varabildim annemin kentsel dönüşen evine.
      Annem beni yemek yedirmeden bırakmadı.Sonra gazetesine daldı.Ben de balık kokusunda yüzerek,bir minibüse attım kendimi. Fren- gaz,fren-gaz ritminde güç bela ilerleyerek katlanır koltuklardan birine oturdum. Midem ağzımdaydı, erkenden ısrar edilerek  aşırı şekilde beslenmiştim. Fren- gaz, fren-gaz temposu da işimi zorlaştırıyordu.
     O zaman gördüm işte,tam karşımda: Güneş ışığını.
     Güler yüzlü, mavi boncuk gözlü, elleri yılları taşımaktan incelmiş bir kadın.Yüzyıllarca yaşamış da ,nasıl korumuştu o taze gülüşü.
    Yavaşça elini tutup öptüm ve başıma koydum.
    Ayşe imiş adı. Ayşe Teyze beni benden aldı, gökyüzünün taa en üst katına, her şeye yukarıdan bakılan o noktaya çıkardı. Ne savaş, ne küçük hırsları ve çıkar çatışmaları insanların,... Ne de lodos.
     Mutluluk bu olmalıydı: Kısa ve acısız.
     
     Sokağımın başına geldiğimi, fırının önünden geçerken fark ettim. Fırıncı,dükkanının kapısına oturmuş,dalgın gözlerle kaldırıma bakıyordu.Beni görünce seslendi:
     -Bacım nasılsın, yüzün gülüyor maşallah.
     Ayak üstü anlattım ona neden mutlu olduğumu .
    Fırıncının  ağzı pos bıyığından taştı, kulaklarına kadar yayıldı.
    Bulaşıcı hastalıkların en güzeli, umut olmalı.
    uzun uzun, acı dolu umut...
    Sonra gelsin savaş,gelsin hırs ve çıkar çatışmaları, gelsin kıyım,gelsin lodos.
    Ayşe Teyzem var benim.
    Hem o kadar da kötü bir gün değildi be, hakkını yemeyelim.
      
 
       
 
      
       

Yorumlar (2)
Nermin Gömleksizoğlu 30.03.2016 17:30
Bir kaç kıvılcım düştü buz gibi yüreğime ısınmaya geleceğim arada...
Kapı hep aralık kalsın olur mu?

Mehveş Maden 31.03.2016 16:22
Her zaman..


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6350
2 Firari Fırtına 4410
3 Mustafa Ermişcan 3803
4 Hasan Tabak 3517
5 Nermin Gömleksizoğlu 3166
6 Uğur Kesim 3030
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2922
8 Sibel Kaya 2878
9 Enes Evci 2589
10 Turgut Çakır 2284

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:889 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com