erkan akkoyun  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 144 Puanı: 341

31 Aralık 2016 Cumartesi 
Kitap zamanıma dek
Okunma: 351

Bugün yeni bir işse kalkışmanın gururunu yaşıyor gibiyim.
Hatta onu gördükçe daha fazla yazma içgüdüsü buluyorum kendimde. Bakıyorum da
hiç değişmemiş görüntüsü ve iz bırakarak geçiyor kapalı gişe yollardan.
Tehlikenin farkına varmaya başlıyorum fakat gururum okşanmadan duramıyor. Onu
gördüğüm her bir yapıta baş tacı yapıştırdım ve gideceğim her noktaya
yalnızlıkla koşuyorum. İyilikleri kaybeden biri olarak kazancımı uzun bir süre
açıklamayacağım. Çünkü varlığın hala beni oyalıyor ve çıkamıyorum derin
kuyudan. Bu gündüzlerin akışkanlığıyla oluyor ve asla geçmişime dönmeyeceğim.
Seni görmenin geçmişe ne faydası olabilir ki? Acıklı bir yazı ve hüzünlü bir
müzik. Ardından da hastalanmalar. Sabırlı ve hırslı birini yarattığımı
düşünüyorum kendimde. Sen yoksun artık benliğimde ve bunun benim gücümü
çaldığını görmeye başladım. Beş ay içinde tamamlamam gereken bir yapıtım var.
Orada görüşür müyüz bilmiyorum ama duraklarımdan ne kaldı ki geriye?
 
Biraz önce televizyonda bir programı aradım ve evlenmekten
öteye geçen kişilikleri sunuyordu. Dünyaya hakim olan bir kişilikle karşılık
verdim ve ‘’ Bu kadar şaklabanlık yeterli diye düşünüyorum, artık buna bir son
vermeniz gerek, yoksa hepinizden nefret etmeye başladım’’ tarzında cümlelerime
alet ettim onları. Duyguları yok eden bir program olduğunu düşünüyorum çünkü
bu, ekran karşısında emojilerini aptalca insanlara sunan kişiliklere
bırakıldığını düşünüyorum. Biz öyle bir yaratıklarız ki, bir cinsin yaptığını
genele yayabiliriz. O yüzden buna son verilmesini istedim. Fakat şöyle bir
gerçekte yok mu acaba? Dikeni battı diye, bütün güllerden hesap sorulmaz ki!
 
Burada, çocukça korkularım tarafından bastırılmış halde
bulunmaktan çok yoruldum. Çünkü hala dünyaya hangi amaçla geldiğini unutan ve
yanlış sorgularla karşı karşıya kalmış insanların, yardım ellerini tutmadığı
bir döneme denk geldiğimizi fark ediyorum. Bende sesini duyduğumda, akıl
sağlığımı yok etmeyi umuyordum. Zaman sanki çok şeyi silmiyor gibiydi ve bu acı
tam gerçek. Neyse ki bu yaralar iyileşecek gibi görünmüyor.
 
Hadi devam etsin sirtaki. Oyunlarıma alet etmeye az kaldı seni. Kitap zamanıma dek.

Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6005
2 Firari Fırtına 4084
3 Mustafa Ermişcan 3097
4 Hasan Tabak 3097
5 Nermin Gömleksizoğlu 2868
6 Uğur Kesim 2812
7 Sibel Kaya 2613
8 Enes Evci 2309
9 E.J.D.E.R *tY 2177
10 Turgut Çakır 2086

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:281 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com