erkan akkoyun  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 144 Puanı: 341

2 Ocak 2017 Pazartesi 
Hoşça Kal
Okunma: 460

Biraz önce mendil satan bir çocukla karşılaştım. Yüzünde o
kadar masumluk yatıyordu ki ‘’ Abi mendil alır mısın?’’ diye söylenirken.
Baktım öyle masumca. Yanına sokuldum iyiden iyiye. Hatta Mehmet mendil aldı
ondan. Ailesinin olup olmadığını sordum, ‘’ var’’ abi dedi. Okuyor musun diye
sordum. ‘’ evet’’ okuyorum dedi. Okumanın ne demek olduğunu ve okumanın
şartlarının en güzel örneklerini yaşamış bir şekilde yaklaştım ona. Yardım eli
uzatmayı denedim. Kabul etmedi. Sohbetimiz kısa sürdü ama en masum haliyle
konuşuyordu. Başını öne eğmesi yok muydu bir de acı yüreğimden beynime sızladı.
Annem beni o halde görmüş olsaydı gurur duyardı. Annem beni hep çok severdi ve
başımı okşadığında sarı oğlum diye severdi. Tekrarlardı ve benim hoşuma giderdi
bu durum.
 
Ardından adımlarımın her birinde o çocuğu düşünmekle geçti.
Numaramı vermiştim ona ve arayacağı günü beklemeye başladım. Bugün rüzgar tenime
ayrı bir soğukluk veriyordu. Kapitalizmin beşiğinde yaşamanın da bir soğukluk
bu. Gözyaşlarımızın denizinde yüzmeye bile aldırış etmiyorduk artık. Her
birimizin sorunu, attığımız adımlarımızdan ibaret olsun diye bir iç geçirmekle
uğraştım biraz da. Söyleyeceklerim çok var aslında fakat anneler çocuklarını
bağrından başka nereye uzatabilir ki? Sokakta satış yaptırabilecek kadar
alçalmadı sanırım annelik. O duyguyu yaşayan her kişinin gözlerinden okunuyor
ve babalıktan daha öte bir duygu diye düşünmeden de edemiyorum. Annem olsa bu
kadar üşümezdim ve annem benimle olsa gurur duyardı biliyorum. Zaten sesini her
duyduğumda bunu düşündürüyor sürekli. Günlüğümün her köşesini annemle süslemek
istiyorum. Kitabıma da aktaracağım bunu. Hatta zaman zaman kendi annemmiş gibi
bahsedeceğim durumdan. Adını ne koyacağıma dair düşünmedim henüz. Şarkıların
ritimlerimde karar verebilirim buna. Nasıl olsa annemin baş yapıtı ben isem,
kitabımın kahramanı da o olabilir.
 
Teyzemin ölümünü hiç görmedim. O, öldüğünde geriye sadece
yol üzerinde duran kanını görmüştüm. Belki de son kez bakıyordu çocuğuna.
Eminim elini tutmak için çok can atmıştır ve kuytulara kendini bırakmadan öyle
bir can çekişmiştir ki, öyle değil miydi sahi? Annelerin ölürken dahi çocuğunun
elini bırakmaması. Hoşça kal teyzem. Yazılarda ve yaşantılarda yaşaman
dileğiyle, bu günümü de burada tamamlıyorum…

Yorumlar (1)
siba charabati 5.1.2017 18:51
Oyle kutsal ki annelik....
Her anne anne degildi ....


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6005
2 Firari Fırtına 4084
3 Mustafa Ermişcan 3097
4 Hasan Tabak 3097
5 Nermin Gömleksizoğlu 2868
6 Uğur Kesim 2812
7 Sibel Kaya 2613
8 Enes Evci 2309
9 E.J.D.E.R *tY 2177
10 Turgut Çakır 2086

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:285 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com