Sibel Demir  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 385 Puanı: 165

24 Şubat 2020 Pazartesi 
HİSSİZLİK
Okunma: 186

  Aslında seni çok özledim. Anlatacak ne çok şey birikti bir bilsen. Yorgunluklarımı dinlerdin yanımda olsan. Ben sende içimi acıtan şeylerin yumuşayıp oluk oluk akmasını seviyordum. Şimdi yokluğunda kaskatı kesilmiş bir ağırlık kalbimde. Ne yapsam geçmiyor. Hepsi geçici çözümler. Bir yerde hata yaptığıma eminim. Gel gör ki bulamıyorum. O yanlışı içimden söküp atmak isterdim oysa. İnan zor değil, olmamalıydı bence. Zorsa vardır bir sebebi orası ayrı ama çözümleyemediğim çok şey var. Bir insan nereye kadar sabredebilir örneğin? Bir yokluğa, bir boşluğa nereye kadar dayanabilir? Kendimizi anlaşılmaz sanıyoruz ya bazen öyle miyiz cidden? Yoksa biz miyiz zorlaştıran her şey gibi hayatı da? Hayatın zor olduğu falan yok biz zorluk çıkarmayı seviyoruz belki de. Hani edebiyatı da yapılıyor bazen ''zor ama nasıl güzel''diye.
   Bazen insanları anlamakta güçlük çekiyorum. Bazen kendimi anlamakta güçlük çekiyorum. Kendimi zorlayan koşulları seçen de benim ki buna mecbur da değilim. Buna sebepsizce yöneliyorum. Neden? Oysa çok kolay olmalıydı yaşamak. Doğmak, büyümek ve ölmek. Bu kadar işte üç kelime. Ben biliyorum ve farkındayım. Hiçbir zaman o hayalini kurduğum insan olamayacağım.  O halde neden hala hayal kuruyorum? Saf bir avuntu hoşuma mı gidiyor?Oyalıyor mu beni? Nedir kendimi kandırma sebebim? Her şeyi bir kenara bıraktığımda yorgun hissediyorum. Bunu hissediyor olmaktan utanç duyuyor kendimi şükürsüz hissediyorum.Toparlanıyorum fakat kısa süreli oluyor. Bir sistemin aniden çökmesi gibi yerle bir oluyorum. O an bulunduğum yeri, yakınlarımı, yaptıklarımı, işimi, gücümü her şeyi yadırgıyorum.Herkesten, her şeyden uzaklaşıyorum. Hızla... Buna keşke engel olabilsem. 
  Bu koşullarda geleceği düşünmek istemiyorum. Gelecek bu koşullarda beni korkutmaktan başka bir işe yaramıyor. Kaygılar...Gölgeler içimdeki...Bir takım duygu birikintileri... Yalnızlaşıyorum...Korkuyorum çünkü endişelerim var çünkü...Hala içimde çözümleyemediğim durumlar, içinden çıkamadığım karmaşalar var. Bana ait olan ve olmayan düşünceler. Emanet hissettiğim günler...Bedenimle ruhum arasında karanlık bir boşluk hissettiğim,güvensiz hissettiğim günler var. Sanki hemencik kırılacak bir cam çiçek. Öyle kırılgan bir duygu. Biliyorum adı yok bunun. Ait hissetmemek, güvenmemek, korku, ümit,sevgi,sadakat,gelecek kaygısı,günahlar ve sevaplar...Her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmenin dayanılmaz iç çekişleri...Yıpratıcı...

Yorumlar (4)
Kadir Özden 22.03.2020 00:29
Teşekkürler

Sibel Demir 4.04.2020 01:37
Rica ederim

Vedat Kar 14.04.2020 05:22
Dusunmek gerçekten İnsana verilen en büyük ceza .. çok basarili

Sibel Demir 15.04.2020 01:54
Çok teşekkürler.


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6447
2 Firari Fırtına 4494
3 Mustafa Ermişcan 3955
4 Hasan Tabak 3618
5 Nermin Gömleksizoğlu 3249
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3111
7 Uğur Kesim 3095
8 Sibel Kaya 2959
9 Enes Evci 2662
10 Turgut Çakır 2338

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:637 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com