umut berker  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 53 Puanı: 845

11 Temmuz 2010 Pazar 
Hatırat...
Okunma: 1267

Derince içime çektiğim çay kokusundan bir yudum daha alıyorum. Karşımda uzanan yemyeşil ormanlık alan dinlendiriyor gözlerimi. Elimdeki bardağı masaya koyarken hafifçe çay sıçratıyorum bembeyaz masa örtüsüne. Mahcup gözlerle bakıyorum yanımda oturan ev sahibesine. İçtenlikle gülümsüyor bana… Rahatlıyorum. Titreyen ellerime dönüyor gözlerim. Buruş buruş eller… Gayri ihtiyari iç çekiyorum. Zamanında neler yaptı bu eller. İpek eldivenler kapladı yumuşacık tenini. Bu elleri öpmek isteyen nice beyefendiler dizildi konağın kapısına. Babamın alayından nice subay talip oldu bu elleri tutmaya. Ama bir tek Nedim Bey bilebildi değerimi. Bir tek o anladı beni… Ah Nedim Bey, ansızın bırakıp gittin bir şubat akşamında. Yâd ellerde bir başıma bıraktın ya beni, alacağın olsun. Ama az kaldı, bekle, çok yakında geleceğim peşinden. Bu sefer hiç ayrılmamacasına yapışacağım yakana…

Benim gençliğimde Bursa’da tül peçeli şapka takan bayanlar dolaşırdı ellerinde renkli şemsiyeleriyle. İpek eldivenler zarifçe kavrardı bilekleri. Bizler konaklarda yaşayan, emrinde birçok hizmetçisi olan edep adap görmüş hanımlardık. Cumhuriyet sonrası değişiklikler çok yabancı gelmedi bize. Zira çoğumuzun soyu saraya dayanırdı. Çoğumuz Avrupa görmüştük, şapkaya yabancı değildik. Ben babamın incisiydim. Annemi çok küçük yaşta kaybettiğimden olsa gerek, kıyamazdı bana. Saksıda özenle yetiştirilmiş begonyalar gibi büyüttü beni. Piyano kursları, Fransızca dersleriyle büyüdüm. Nedim’le evlenmeme gönlü hiç razı olmadı. Subaydı Nedim. Bursa’da kalamayacaktık. Ömrüm taşrada heba olacaktı babamın deyimiyle. Ama ısrarıma ve gözyaşlarıma dayanamadı sonunda. İzin verdi gitmeme.

Gittik ve ben hayatla tanıştım. Zorluk nedir orada gördüm. Soğuk kış gecelerinde her an savaş çıkacak korkusuyla sınırlara yığıldığında askerler, evde tek başına bekleyen eşlerin endişeleri içinde geçti yıllar. Ekmeğin karne ile verildiği yıllardı. Babamdan haber bile alamadığım yıllar… Sonra bir gün aldığım telgrafla öğrendim babamı kaybettiğimi. Apar topar Bursa’ya döndüğümde, babamın hayatından önce her şeyini kaybetmiş olduğunu gördüm. Köşkler, arabalar, hepsi gitmişti… Ordudan ihraç edilmiş,  varını yoğunu satmış, bunları duyup üzülmeyeyim diye benimle irtibata geçmemişti. Tek tesellim Nedim oldu. Onun omuzlarına sildim gözyaşımı.

Birlikte yaşlanırken ona bir çocuk veremeyişim hep içimde ukde oldu. Bir gün bile lafını etmedi bana bunun. Ben konusunu açtığımda ise hayırlısı böyleymiş dedi ve gülümsedi. O gülümsemenin solduğu şubat akşamı benim bekleme dönemine girdiğim gün oldu. Hala bekliyorum. Nedim’ime kavuşacağım gün için bekliyorum bu huzur evinde. Buranın sahibesi, Nedim’in yeğeni, çok tatlı bir hanım, iyi bakıyor bize. Ama gitme vakti yaklaştı.

Herkesin bir hikâyesi var şu fani dünyada. Herkesin şaşılası hayatları oluyor. Her hikâye bir başka yansıyor göğün surlarından ve vakti gelince içine çekiyor ruhu. Yakında ayrılacağım ve size bırakacağım bu âlemi. Ben göreceğimi gördüm, dersimi aldım. Ve öğrendim ki hayatta her şey boşuna. 82 yıldan geriye kalan tek şey o kocaman aşk oldu bana. Her hatıram onunla dolu şimdi. Demek ki hayatta aslolan tek şey aşktır… Tek şey sevgidir… Gerisi boşuna…


Yorumlar (9)
Nermin Gömleksizoğlu 12.07.2010 00:22
Umut hoşgeldin,yazılarını özlettin umarım uzun kalırsın artık...

umut berker 12.07.2010 00:35
hoşbulduk teşekkürler :) şu ara ortalık biraz karışık aslında temmuz ayı içerisinde nişan yapıcaz sözlümle o yüzden pek fırsat bulamayabilirim ama karmaşayı atlattıktan sonra tekrar buralarda olacağım sanırım...

Nermin Gömleksizoğlu 12.07.2010 00:59
Hayırlı olsun... Allah tamamına erdirsin...

Arzu . 12.07.2010 02:32
Çok güzel olmuş Umut Bey.. Okurken çok keyif aldım..

umut berker 12.07.2010 12:21
amin arkadaşlar teşekkür ederim değerli yorumlarınız ve iyi dilekleriniz için. aslında çok da beğenmedim ben bu kısa öyküyü... ama bazı arkadaşların değerli teşviklerini boşa çıkarmamak için yazmaya zorladım kendimi. sonuçta bu çıktı ortaya. çok güzel olmasa da ekledim siteye. umarım daha güzelleri de çıkmaya başlar tekrardan...

ikiters1duz . 12.07.2010 13:44
Çok güzel olmuş,elleriniz dert görmesin...

A'Gül ... 12.07.2010 14:56

Umutcan,tebrikler...
Umarım her şey dilediğinizce olur.
Ben de hiç beğenmedim öykünü (!).
Su gibi okunuyor,içimin pası silindi.
Aslolan gerçekten de sevgi..

umut berker 13.07.2010 00:27
teşekkür ederim :)

... ... 16.07.2010 20:49
Umut İnanmıyorum sana Sen daha evlenmedin mi
Ben çocuk haberlerini beklerken sen nişan haberi veriyorsun
Şaka bir yana tebrikler
Hikâyeni de çok beğendim,eline sağlık...
Not:Kendine haksızlık etme Çok başarılısın


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6328
2 Firari Fırtına 4390
3 Mustafa Ermişcan 3773
4 Hasan Tabak 3480
5 Nermin Gömleksizoğlu 3145
6 Uğur Kesim 3014
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2880
8 Sibel Kaya 2861
9 Enes Evci 2571
10 Turgut Çakır 2268

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1420 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com