umut berker  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 54 Puanı: 937

14 Mayıs 2009 Perşembe 
Günaydın Dünya...
Okunma: 1496

Günaydın dünya…

 

Güneş, altın oklarını batırdığı her nesneye mucizevî bir parlaklık bahşediyor. Gözlerim kapalı olduğu halde bunu hissediyorum, o altın oklar göz kapaklarımdan da içeri sızmaya çalışıyor. Hayal ediyorum dışarıdaki dünyayı. Yemyeşil bir orman canlanıyor gözümde. Gökyüzünü kaplamış devasa ağaçların yapraklarının arasından geliyor güneşin altın okları sanki. Bir şelalenin verdiği mükemmel serinlik ve rahatlık hissi… Berrak, parıl parıl çağlayan sular, doğanın binbir ton rengini yansıtıyor. Heryer tertemiz, mükemmel… Bu güzelim ormanın ferah kokusunu içime çekmek için derin bir nefes alıyorum…

 

Burnuma az önceki rüya için çok yapay kalan parfümümün kokusu geliyor… Gözlerimi memnuniyetsizlikle açıyorum. Perdenin aralığından giren güneş kamaştırıyor gözlerimi. Az önceki ormanda dalların ve yemyeşil yaprakların arasından gelen güneş… Saate bakıyorum, bir “Offfffff!.....” çekip kalkıyorum yataktan… Hergünki gibi, kombiyi aç, dişini fırçalarken su ısınmış olsun, traş ol, duş al, giyin ve çık… Bir önceki günün aynısı…

 

Günaydın şehrim ve şehrimin mutlu insanları…

 

Bursa’nın insanları dışarıdan bakıldığında hep mutlu bir tablo çizerler. Gerçekten o kadar mutlular mı yoksa bu herkesle beraber kendilerini de kandırabilme başarısı mı hep merak etmişimdir. Yalnız dikkat edince kendimin de aynı oyunu oynadığımı farkediyorum bugün. Yüzümde hafif bir gülümsemeyle yürüyorum hergünki otobüs durağıma. Hergünki gibi yanımda sabırsızca bekleyen bayana yol veriyorum otobüse binerken. Hergünki oturduğum yerime oturuyorum ve hergün gördüğüm şehir manzarasını izliyorum dikkatle. Bir ara monotonluktan bu kadar nefret ederken bu monotonluğun kapanına çok derin ve kurtulabilmesi imkânsız bir şekilde sıkışmış olan kendimi farkedip, acıyarak gülümsüyorum. Sonra çeviriyorum gözlerimi yola. Bir daha bakmıyorum içime…

 

Kir tutmuş, yıpranmış defterimden, uzaktan bakıldığında temiz görünmesine rağmen dikkat edince üzerindeki lekelerin belli olduğu bir sayfaya daha bu şekilde başlıyorum işte… Bir önceki sayfanın aynısı… Ve ondan önceki sayfanın… Çok garip bir duygu hissediyorum. Mutlu ve üzgün, rahat ve sıkıntılı, güvende ama acınası… Evet, çok garip ve karmaşık bir duygu… Lakin bir önceki gün hisettiğimin aynısı…


Yorumlar (2)
sessizlik zamani
kendimi kandiramayisimin yenilgisini yasiyorum...
kimseye "mutluyum" rolü oynayamiyorum...
sevmiyorum belkide mutluluk oyununu..

yazinizi cok begendim... tebrikler

umut berker
kendimizi kandıramasak da yanımızda bir "gülümseyen surat" maskesini her daim hazır ediyoruz ele güne karşı. bazen ne kadar gerekli oluyor ve daima ne kadar anlamsız...
teşekkürler


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6625
2 Firari Fırtına 4640
3 Mustafa Ermişcan 4129
4 Hasan Tabak 3783
5 Nermin Gömleksizoğlu 3394
6 Ömer Faruk Hüsmüllü 3327
7 Uğur Kesim 3215
8 Sibel Kaya 3102
9 Enes Evci 2787
10 Turgut Çakır 2436

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:322 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com