Firari Fırtına  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 2 Puanı: 4409

16 Aralık 2010 Perşembe 
Beni Son Halimle Hatırla / Ölüm Döşeği
Okunma: 2488

Beni Son Halimle Hatırla / Ölüm Döşeği

Hafif bir uyanışım olmuştu o an, gözlerimi kısarak açabiliyordum ve belli belirsiz konuşmaları anlayamadan insanların suretlerini seyrediyordum. Kimlerdi ve ne konuşuyorlardı bilemiyordum ağrım çok her yanım acıyordu. Öyle gözlerimi kısarak sessiz yastığımı biraz düzelterek yorganıma sarıldım.

Evimiz iki odalı yaz aylarında bir sorun yaşamıyoruz havalar bizim buralarda serin gibi ama kış aylarında ısınmak ve sıcacık bir sobanın önünde kıvrılarak o demli çayı zevkle içebilmek ne mümkün. İki odanın birinde zaten çocuklar, yataklar ve ıvır zıvır eşyalar var, diğerin de ise şuan ben yatıyorum haliyle geçmiş olsuna gelenler gidenler vs.. Oda pek soğuk değildi, belkide benim yorganın azizliğiydi o anlayamıyordum kalkıp pencereden dışarıya bile bakamıyordum. Ama insanların giyim şekillerine bakarak anlayabiliyordum bazı şeyleri hava buz gibiydi ve diğer oda'da çocuklarım biliyordum ki üşüyorlardı, donuyorlardı. Çünkü orda ne bir soba ne de bir ısınma ile ilgili hiç bir nesne yoktu.

Ben bunları düşünürken uzandığım yer bana diken oldu, gözlerim doldu gözlerimi açmadan ağlamayı tercih ettim, ağladım. İçimden dualar ederek her defasında 'benim ömrümden al çocuklarıma ver' diyen ben, şimdi ise 'Allahım onları bensiz koyma, beni onlarsız hiç koyma' diye dualar ediyordum. Bensiz onların gidebilecek, sığınabilecekleri bir yer yoktu. Hanım deseniz o hepten benden kötü durumda. Garibim geldiği günden beri benimle birlikte çilesini hep çekiyor. Ağlıyor ağladığını belli etmiyor, biliyorum ki birşey yemedi aç o...ama o tokum dercesine üzerime titriyor. Yemiyor yediriyor ve bu arada gün güne kendisi bitiyor. Bunlarında farkında olduğu halde kaderine sitem etmeyip 'şükür yarabbim bu gününe' diyebiliyor. Onu ne çok sevmiştim, severek almıştım, gülerek ve oynayarak ama işte gülemedik, oynayamadım. Bir tek şeyi yapabildik sadece...Biz birbirimizi gerçekten sevdik.

Ağrılarıma çare bulamadılar. Akrabalar arasında en insafsızı bile beni bir o yere bir bu yere aman bir derman bulalım düşüncesiyle doktorlara götürdüler. Götürdüler ama ne çare. Ankaralar, İstanbullar vs... Yok efendim şurda bir yer varmış hadi babam oraya, hadi anam şuraya derken ümitler kesildi ben hakkında. Herkes biliyordu ben haricinde. Fazla yaşayamıyacaktım, çocuklarıma doyamadan, sevdiğim hanımıma bakamadan o iki odalı evimin bile zevkine varamadan ölecektim. Geçmiş olsun dileklerini sunan sağolsun tüm dostane kardeşlerim, akrabalarım, komşularım bir bir bana hayat vermeye çalıştılar. Moral, moral, moral. Fena da olmadı aslında, onlar iyi yaptılar arada bir beynime giren sancılar ve gırtlağımdaki su içmeme engel olan yaralar bir nebze de olsa hayat buldu onlarla. Tabi keşke bu sahiplenmeler öncesinde bu kadar olsaydı belki de durum şuan çok ama çok farklı olabilirdi. Canları sağolsun hayat işte, kader işte. En kızdığım şey ise ben hafif uykuya dalar gibi olduğumda yapılan ağlamalardı. Buna çok üzülüyordum...çocuklarım bunu görmesin yaşamasın diyordum ama kalkıp onlara bunları söyleyecek halim yoktu. Susun....!Allah aşkına susun! diyemedim, edemedim, söyleyemedim. İçin için ben erirken çocuklarım o buz gibi oda'da beş kuruşsuz bir yaşamın pençesiyle başbaşalardı. Allahım, Allahım....Allahım bu ne acıdır....

İyileşme umudları bir tek bende vardı, çünkü gerçek olanı bilmiyordum. Ben sanıyordum ki zaman ile geçer bu yaralar. Yok aslanım yok geçmezmiş, çok sonra öğrendim. Tek dileğim ise 'çocuklarım beni son halimle hatırlasınlar' oldu. O yiğit babaları o cengaver babaları ayakta dimdik ve her zaman arkalarında olan babaları gibi. Şuan ki halim çok acılar içindeyim ve eridim ve bittim. Son altı ayda verdiğim kilo otuzu geçti erimek ne demek bildim.

Ağrıların ve acıların artık dayanılmayacak derecede olduğu o son geceyi bilin istiyorum. Artık kısıkta olsa gözlerimi aralıyamıyordum. Çocuklarımın sesini duyup onlara 'YAVRUM' diyemiyordum. Bedenimde kıpırdayan hiç bir yerimi ellerimi, gözlerimi, ayaklarımı hissedemiyordum. Dudaklarımı azcık ama azcık açacak oluyor beceremiyordum. 'Çok susadım, su verin bana' demek için bile takad kalmamıştı bu bedende. Başımda birşeyler okunuyordu huzur dolu ve sanki ninni gibi ve sanki susuzluğumu alıp götürürcesine güzel birşey. Çok sonra anlayabildim ki başımda okunan o güzel ve sır şey 'Yasin Suresi'ydi. Rahatlıyordum, acılarım dem dem kesiliyordu sanki ama o köşeler....

Gözlerimi tavana dikmiştim, orda birşeyler var ben bakıyordum ama sadece ben görebiliyordum. ''Bismillahirrahmanirrahim'' diyorum içimden ve orda gördüklerim huzur gibi, acı gibi karmakarışık şeyler. Anlayamıyordum, bilemiyordum ve sessizce öyle bakıyordum. Bir ara sırtıma ağrılar girdi soluma döndüm, tüm insanlar sağımdaydı ve ben artık duvara doğru azcık bakabiliyordum. Sonra, ya sonra?

Yataktan gayet iyi bir şekilde kalktım ayağa. Uzattım elimi tuttular beni. O an aşağıya yatağıma baktım.... Ben orda hala yatıyordum ve insanlar ağlamaya başlamışlardı. Yavrularım dedim ama duyan olmadı. Sen anlamadın beni, o anlamadı beni, dostlar anlamadı beni, annem babam kardeşler dedem ninem anlamadılar beni.

Ya ben?

Ben mi...Ben ölmüştüm artık. Anlayamazdım.

Sevg...

Yazan: Firari Fırtına

.

Yorumlar (22)
Firari Fırtına 16.12.2010 17:11
İnan bu sorunun cevabını ben de bilmiyorum. Ölüm'ü yazmak hemde çok yazmak istiyorum. Yine vardır bir sebebi ama müsadenle bende kalsın bu sebepler güzel kardeşim.

Sevg...

Firari Fırtına 16.12.2010 17:59
Teşekkürler güzel kardeşim. Kendimi kaptırma konusunda ben iyiyim bunu yapmam ama bu gerçeği de herkes anlamalı.

Sevg...

Kenan Atas 16.12.2010 21:44
olum konusunda baya yaziyorsun hakikaten... birazda olum sonrasindan (cennet, cehennem) bahsedersen belki okurlar daha cok ilgi duyarlar. tabiki benim dusuncem boyle...

Firari Fırtına 16.12.2010 22:47
Bunu dikkate alacagim. Tesekkurler Kenan.

Sevg...

ayse sever 16.12.2010 23:50
bu öyle bir yazıki bir an iliklerime kadar dondugumu hissettim ve gözlerim doldu. firari beni etkiledigini söylemeliyim tebrikler.

AS
KARDELEN

yudum .. 17.12.2010 00:22
Zor bir yaşam, üzücü bir hayat hikayesi. Ne yazık ki gerçeğimiz. Kim bilir kaç ocak vardır bu gibi, benzer gibi , belkide daha kötüsü durumlarda. Kim bilir, ne dualar ediliyordur Allah'a şifa için bir umut... Yada bir lokma ekmek için. Allah dertlilere şifa ,hastalara deva, yoksullara da kolaylıklar versin. İşte böyle hayatları görmeliyiz, okumalıyız ki ; yediğimiz her lokmaya, huzur içinde aldığımız nefese , şükredebilelim , zor durumda olanlara elimizden geldiğince yardım elimizi uzatabilelim.

Kalemine akan, elimizi vidanımıza dokundurtan yüreğine sağlık Firari...

Firari Fırtına 17.12.2010 00:27
Sevgili Ayse,

Yorum icin tesekkurler ederim. Etkilenmemek elde degildir. Bu anlatilan ise gerceklerdir.

Sevg...

Firari Fırtına 17.12.2010 00:29
Sevgili Yudum,

Derdimiz iste budur, birseyler anlatabilmek. Bunu saglayabildiysem ne mutlu bana cok tesekkurler ederim.

Sevg...

yudum .. 17.12.2010 00:35
Hem de çok ; hem de fazlasıyla güzel Yaşayanın ağzından okur gibi duru. Sağ olasın...

Firari Fırtına 17.12.2010 00:40
Bunu senden duymak iyi geldi bana. Peki en cok etkilendigin noktada nedir yazida?

Firari Fırtına 17.12.2010 00:41
En cok etkilendigin nokta diyecektim pardon.

yudum .. 17.12.2010 00:44
Sevgi; onca olmusuzluğa rağmen kendini hissettiren sevgi... Ölüm döşeğindeki hastanın eşine , çocuklarına olan bağlılığı sevgisi, ve eşinin sevgisi...

Firari Fırtına 17.12.2010 00:50
Tahminimde yanilmamisim. Konu olum ama sevgiyi de islemek istedim oraya... Hemde agir olanlar sevgiyi.

Sevg...

Göktaşı .. 17.12.2010 10:08
Tebrikler.....

Firari Fırtına 17.12.2010 11:52
Tesekkuler merve, diger gunlukleri silmedim arsivledim bir temizlik yaptin sadece. Yaziya gelince gercek acilari yasiyanlar daha iyi bilir ama bende kendimce dile getirmeye calistim. Olmamasini istedigimiz seyler ama hayat bu iste.

Sevg...

Firari Fırtına 17.12.2010 11:53
Tesekkurler goktasi...

Sevg...

Ayşe GÜL 17.12.2010 15:17


Ölümü yazmak hayata daha bir sıkı sarılma isteğidir aynı zamanda.Teşekkürler ölümün varlığını düşündürdüğün için.Sevgiyle

Firari Fırtına 17.12.2010 15:43
Bu güzel yorum beni kendime getirdi desem yalan olmaz.

Çok teşekkürler Ayşe Gül hanım.

Sevg...

dilek urhan 17.12.2010 23:59
yazınızda ölümü,ayrılığı,sevgiyi ve acı çaresizliği çok samimi hissetirmişsiniz.bu bana 13 yıl önce bir dönem yatağa bağlandığım çaresizlik ve acı dolu günlerimi hatırlattı.hastanın çevresi ile ilgili düşünceleri çok sahici...

Firari Fırtına 18.12.2010 00:04
Teşekkürler Dilek,

Gerçek olanı dile getirmekten ziyade gerçek olabilecek bir durumu iyi düşünerek kaleme almaya çalıştım. Gerçi duygusal yönlerine pek giremediğimi düşünüyorum ama fazla da uzatmak istemedim konuyu. Çünkü ağır acılar vardı işin içinde. Siz bunu daha iyi anlarsınız diyorum. O yüzden bu kadarını yeterli buldum.

Yorum için teşekkürler.

Sevg...

Firari Fırtına 19.12.2010 15:31
Gercekten oyle. Ama hayat bu degil mi? Gorecegiz ve cekecegiz.

Sevg...

Firari Fırtına 19.12.2010 15:46
Cok haklisin katiliyorum sana bu baglamda...

Sevg...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6348
2 Firari Fırtına 4409
3 Mustafa Ermişcan 3801
4 Hasan Tabak 3515
5 Nermin Gömleksizoğlu 3164
6 Uğur Kesim 3028
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2919
8 Sibel Kaya 2877
9 Enes Evci 2587
10 Turgut Çakır 2282

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1715 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com