umut berker  Mesaj Gönder

Popülerlik
Özgür Roman Sıralaması: 53 Puanı: 845

20 Mayıs 2009 Çarşamba 
Güller...
Okunma: 1753

Güllerin bittiği yerdi benim doğduğum yer… Bir akşam aynı yerde solduklarını gördüm. Sukunetimin ardındaki çığlıkları duyamadı güller. Çoktan ölmüşlerdi… Çürümüş cesetlerini suladım gözyaşımla. Nafile… O güller bir daha açmadı o yerde.

 

O akşamdan çok zaman sonra, tekrar bitmeye zorladığında toprak zavallı gülleri aynı yerde,  hiçbir gül o kadar güzel kokmadı. Kokuları buram buram yayılmadı yabancı burunlara. Her yeni gül sahte bir gülüş takındı yalancı çehresine. Artık içten değildi kokuları. Artık gönüllere ferahlık vermiyorlardı eskisi gibi. Deva olmuyorlardı hiçbir derde. Kendi dertlerinin altında ezilmişlerdi zavallı güller. Çaresiz susuyor, sonsuzluğa çevirmiş gözlerini, hergün ağlıyorlardı. Güller… O günden sonra ne zaman kokacak olsalar hoyrat bir ayağın altında ezildiler. Ne zaman yeniden açmaya kalksalar şımarık bir çocuk kopardı tomurcuklarını. Sel aldı tohumlarını. Yok edildiler hunharca. Sonunda vaz geçtiler açmaktan, kokmaktan. Ama toprak da rahat bırakmadı onları. Açmaya zorladı her gün. Böyle kalamazsınız, var olmalısınız dedi sürekli. Dayanıklı olmalısınız… Daha güçlü, daha korkusuz, daha duygusuz… Sonunda bu ısrara karşı gelemedi güller. Ama tekrar açmaya korkuyorlardı. Yine koparılacak, yine ezileceklerdi. Bu yüzden gül olmaktan vaz geçtiler. Ağaç olarak verdiler sürgünlerini toprağa. Ezilmediler, ezdiler kendilerinden küçük olanları. Hızla büyüdüler, izin vermediler selin kendilerini yok etmesine. Şımarık çocuklar arada bir koparsa da dallarını, güçlendiler ve duymadılar kopan dalların acısını. Sadece büyüdüler, yükseldiler, uzadılar güneşe doğru. Sonunda kocaman, güçlü ağaçlar oldular. Lakin bir daha asla o güzelim gül kokusunu yayamadılar. Bir gül gibi saf, temiz ve masum olamadılar bir daha. Bir daha asla kendileri gibi olamadılar. Eski masumiyetlerini, güzelliklerini ve muhteşem kokularını kaybettiler hayatta kalmak ve ezilmemek uğruna. İçleri acıyarak feda ettiler güzelliklerini. Sonunda geriye yapraklarındaki yaşlar kaldı. Damla damla döküldü eski benliklerinin mezarlıkları üstüne…


Yorumlar (1)
elif yıldız
içimizde büyüttüğümüz belkide en güzel gülü,küstürenlere inat solmasın güllerimiz...


İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6327
2 Firari Fırtına 4389
3 Mustafa Ermişcan 3773
4 Hasan Tabak 3478
5 Nermin Gömleksizoğlu 3144
6 Uğur Kesim 3014
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 2879
8 Sibel Kaya 2861
9 Enes Evci 2570
10 Turgut Çakır 2268

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:226 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com