Romanlar

KaraAşk - 2
Okunma: 1102
Ebrar YEGENOĞLU - Mesaj Gönder


... Oturdular ve yine eski günlerdeki gibi  derin bir sohbete daldılar. Hande, onsuz geçen günlerini anlatıyordu bir bir.
"İlk zamanlar çok ağlıyordum. Sonra alışmak zorunda olduğumu düşündüm. Çok didindim, yapamadım. Alışamıyordum bir türlü. Gözyaşı dökmediğim zamanlarda bile, içimde fırtınalar kopuyordu. İsmin her geçtiğinde yeniden tazeleniyordu acılarım. Döneceğini duyunca çok mutlu oldum inan. Utku, ben sensiz çok zor günler geçirdim..."
Hande, çektiği acıları anlatırken; Utku, gözlerini Handeye dikmiş, suçlu bakışlarıyla onun masum cümlelerini alıyordu gönlüne. Pişmandı, çok pişmandı. Handenin ellerine yaklaştı elleri gitgide. Titreyen eller o narin elleri tutmaya kıyamadı, geri çekildi tekrar. Hande anlattıkça eriyordu içindeki kinler, nefretler. Birden susturdu Handeyi.
"Sus!"
Hande, ardındından duyacağı cümleden habersizdi. Kırıldı bilmeden. Astı suratını ve devam etti Utku:
"Bundan sonra hep birlikte olacağız, asla gitmeyeceğim, hep yanında olacağım. Geçmişi hatırlayıp da üzülme nolur." dedi ve bu cümle Handeyi çok mutlu etmiş olacakki ağlamaya başladı birden. Utku dokunmaya kıyamadığı o küçücük bedene sarıldı, bakmaya kıyamadığı o gözlerden gelen yaşlar, Utkunun kalbine damlıyordu bir bir. Gözleri doldu, fakat ağlamamalıydı. Sevdiği kızın yanında güçlü durmalıydı. Hande hıçkırdı:
"Bu kadar severken, gitmek niye Utku!"
"Ben ister miydim gitmeyi? Sevgilim! N'olur ağlama artık."
Hande ağlamaktan yorulmuş olacak ki sustu. Bu kadar gerginliğin ardından yeniden karşısında duran sevgilisine baktı, zorla da olsa tebessüm etti. Yeniden onu karşısında görmek o kadar güzeldi ki. 'Hayal mi?' yoksa 'Rüya mı?' diye düşünüyordu hep. Dokunuyordu Utkuya, ten tene değiyordu, ve süzülüyordu kalplere aşk sızıntıları. Çok şey konuşamadılar belki ama gözleri konuşmuştu herşeyi. Vakit geç olmuştu, kalkmaları gerekiyordu. Yavaş yavaş toparlanarak,
" Kalkalım mı? " dedi Hande; saatlerde bakışmanın herşeyi çözmüş olduğunu düşünerek.
Utku geç kalmasını istemediğinden "Peki." demekle kaldı sadece ve devam etti "Ne çok isterim senden hiç ayrılmamayı..."
Hande takılı kalmıştı bu cümleye  "Nasıl yani?"  Utku gözlerini Hande'nin göz bebeklerine çaktı. "Boşver.." diyerek gülümsedi. Hande bu gülümsemeye karşılık hiçbirşey yapamadı çünkü; Utkunun her bir gülümseyişi ona herşeyi unutturuyordu. Dertlerini, tasalarını, sorularını . . Herşeyi !



DEVAMI GELİYOR
Ebrar YEGENOĞLU



Yorumlar (0)

İçeriği Paylaş

Arkadaşını davet et
Adınız Soyadınız:
Arkadaşınızın e-mail adresi:

Popüler Yazarlar
   YazarPuan
1 .. .. 6960
2 Eyyup AKMETİN 4983
3 Firari Fırtına 4896
4 Mustafa Ermişcan 4382
5 Hasan Tabak 4058
6 Nermin Gömleksizoğlu 3659
7 Ömer Faruk Hüsmüllü 3602
8 Uğur Kesim 3418
9 Sibel Kaya 3359
10 Enes Evci 3036

Bu Nedir? - En Popüler 100 Yazar




Özgür Roman

Romanlar- Hikayeler - Denemeler - Senaryolar - Çocuk Kitapları - Şiirler - Günlükler - Yazarken - Röportajlar - Forum - Biz Kimiz? - RSS

Çevrimiçi Kullanıcı Sayısı:1261 
 Özgür Roman üyelik sözleşmesi için tıklayınız 

© Özgürroman 2008 - 2011 - info@ozgurroman.com